Princess Feline

Pazar Kahvaltisi - Prosciutto ve Poached Eggs

2012-02-05T12:22:00.000+02:00

Gunaydin canlar,

Pazar kahvaltilarini seviyoruz, oturup saatlerce kahvalti etmeyi, bu arada muhabbet etmeyi, haber okumayi, cizgi film izlemeyi..

Mert askerden dondugunden bu yana da, her Pazar kahvalti ediyoruz beraber. Ama ikimiz de verdigimiz kilolari geri almak istemedigimiz icin bol kalorili yiyeceklerden; mesela kaymakli balli ekmeklerden, tereyaginda sucuklardan, tahin-pekmezlerden uzak durmaya calisiyoruz. Tabi bu kadar lezzetli sey olunca etrafimizda, cok zor oluyor dayanmak.

Ben de bu sabah, gecen aksam Beyoglu Balik Pazarindaki Şütte'den aldigimiz Prosciutto'lari; cok fazla ekmek tuketmeden, protein agirlikli, az yagli bir kahvaltiya donusturmek icin asagida gordugunuz muhtesemligi hazirladim :)

Simdi o yumurta nedir oyle derseniz, hmmm derim, nasil anlatsam.. Soyle ki, o yumurtalar "poached" olarak pisti, yani suya kirildi. Belki bilenleriniz vardir, anneler "Çılbır" diye bir yemek yapardi eskiden, uzeri sarimsakli yogurtlu; eskiden diyorum cunku ben yillardir duymadim yapani. Iste bu yumurtalar da, cilbir icin hazirlandigi sekliyle burada.

Poached eggs hazirlarken; -yumurtayi suya kirmak, yumurta akini cok dagitacak bir islem oldugu icin- once yumurtayi bir kaseye kirip, ardindan kaseyi kaynayan su dolu tencereye daldirarak kaseye su dolmasini saglayip, yumurtayi o sekilde tencerenin icine birakmak gerekiyor. Yumurtanin beyazi tel tel dagilsa da etrafa; yumurta kendini toparlayip seklini muhafaza ettigi kivama geldiginde yumurtanin hazir oldugunu anliyorsunuz.

Simdi gelelim, bu cok basit kahvaltinin tarifine:

Malzemeler - 2 kisi icin:

-2 dilim ekmek (ben hazirda evde olan tam bugday ekmegini kullandim ancak kalin dilimlenmis Fransiz bageti, Club Toast ekmegi ya da Brioche ile gayet guzel olacagi kanisindayim)

-1 tatli kasigi sizma zeytinyagi ya da 1 cay kasigi tereyagi

-6 dilim Prosciutto (Hindi fume, tavuk ya da dana jambon hatta cemensiz pastirma bile olabilir.)

-2 ince dilim Parmesan ya da -ki bence daha lezzetli olan- eski kasar (Trakya)

Yapilisi:

-Firininizi 200 dereceye ayarlayin.

-Ayrica bir tencerede icine 1 cay kasigi tuz attiginiz suyunuzu kaynar halde hazir tutun.

-Firin isinirken yagli kagit serdiginiz tepsinize iki dilim ekmegi koyup, uzerine yagi surun, yagi daha cok ekmegin kenarlarina surerseniz firinda kizarirken daha citir olacaktir.

-2ser dilim proscuitto'yu ekmeklerinizi uzerine alin,

-1er dilim peynirinizi yerlestirip son dilim prosciutto'yu da bunun uzerine koyun.

-En ustteki prosciutto'nun uzerine parmaginizin ucuyla azicik yag surebilirsiniz.

-Ekmeklerinizi firinin orta katina yerlestirin.

-Prosciuttolar kizardiklarinda tepsinizi orta kattan en alt kata alin ve yumurtalarinizi yukarda anlattigim sekilde hazirlayin.

-Yumurtalardan biri hazir oldugunda firindan tepsinizi cikarin, yumurtanizi suzup ekmeklerden birinin uzerine koyun ve hemen diger yumurtayi suya birakin.

-Yumurtalari tek tek yapmaniz daha kolay olacaktir.

*Ben uzerlerine biraz karabirer ogutup, biraz da muscat rendeledim. Ekstra tuz eklemedim, zaten prosciutto ve peynir yeterince tuzlu. 1 tatli kasigindan daha fazla yag kullanmadim, yumurtalari da suda yaptigim icin oldukca hafif oldu.

Yanina biraz taze kirmizi ve yesil biberle pek de guzel oldu, afiyetle yedik.

Denerseniz haber verin ;)

Mutlu pazarlar!

Agzinda bi lokma varken Mert'in yuzundeki bu ifade, lezzeti anlatmaya yeter sanirsam :)

Asciyi op

2012-01-25T14:12:00.002+02:00

Olur olmadik zamanlarda kendimi yemek tarifleri okurken buluyorum. Ama oyle boyle degil. Hem merak ettigim cok sey var, hem de yapabilecegime inandigim. 3 yildan sonra, bu bloga bir amac belirleyip yemek bloguna mi cevirsem diyorum..

Internette de cok fazla teyze isi yemek blogu var farkindayim. Hicbir isin yarim yapilmasindan haz etmiyorum o yuzden simdiye kadar hic boyle bir seye girismedim.

Ne yapsam ki..

Bu yil, yeni yila girerken...

2011-12-26T22:22:00.000+02:00

2011 ne kadar cabuk gecti degil mi?

Sizi bilmiyorum ama benim icin oyleydi.

Bu yazi her zamankinden farkli olmayacak diye dusunmustum yazmaya baslarken. Ama ben her zamankinden cok farkliyim artik?!
Eee, bu yazi da her zamankinden farkli oldu.
O yuzden beklentinizi karsilamayabilir.

Bir seneye biraz fazla sey sigdirdim duygusal olarak, ondan olsa gerek.

Cok guzel gunlerim de oldu, cok kotuleri de.

Tabi cogunu bana en yakin 4-5 kisiden baska kimse bilmiyor. Tam da burada, Burcu'nun "Ahh kuzum ah!" deyisini duyuyorum. Cunku aklimda bir sahne var, bir daha yasanmasini istemedigim.

Ama gecti.

Koca bir sene; belirsizliklerle basladi, ilk yariya gelmeden tam bir hayal kirikligina donustu. Haziran ile beraber her sey degismeye basladi. Hem de oyle boyle degil! Inandiklarim, beklentilerim, isteklerim, aldiklarim.. hepsi degisti. Yaz ortasinda hic dusunmeyecegim bir yere tasinip, sonbaharla beraber aklimi basimdan aldi.

Iki bin on bir, yasadigim en degisik yildi.

Tabi buralarda yoktum, size de anlatmadim.

Sadece siz degil; herkes, bana nerede oldugumu sordu.

Mir, nerdesin? Neden gorusemiyoruz? Nicin cagirdigimizda gelmiyorsun? Neden aramiyorsun?

Gorusemedigim arkadaslarima, dostlarima selam olsun. Uzgunum canlar, ben bu sene cok mesguldum.

Mesguliyetim bir yana, izoleydim. Cok disari cikmadim, fazla insan gormedim.

Bu sene rekor kirdim, 3-4 kez Adana'ya gittim. Ama ailemden baska kimseyle gorusmedim.

Sanirsam ben bu sene en cok onlari ozledim.

Annem sonunda ev sahibi oldu.

Muge universiteye basladi, Izmir'e tasindi.

Topragi bol olsun, anneannemi kaybettik.

Tum bunlar olurken, birbirimizi de daha cok gorduk ve sahiplendik.
Bayramda mesela, hep birlikteydik. Yakisikli dayim, ailemizin diregi teyzem, mustakbel damat dayim, asik kuzen Sunasan, dagci kuzen, Ingiliz kuzen, aile babasi kuzen.. Ah cok guzeldi!

Bu arada, sigarayi biraktim ve ardindan 7 kilo verdim.

Arkadaslar cephesinde de durumlar oldukca hareketlendi.

Memican nisanlandi, Eren hamile-minnos yegenimizi bekliyoruz, Niliku'nun Koza'si dogdu, Efe'm ile komsu olduk, Burcu kendi evine tasindi, Ayse mezun oldu ve ise basladi, Akasya'nin tayini sonunda cikti, gunlerimin nesesi Biirim Italyanca ogreniyor bir yandan, Toygar evlendi, E Nukhet de nisanlandi! Demet kaldi bir tek, onu da bekliyoruz herhalde, bilemedim..

Is konusunda yine cok bir farklilik yasanmadi. Onumuzdeki ay artik-sonunda-nihayet yeni ofise tasinacagiz.
Seneyi bir Londra, bir Edinburgh ve bir Dusseldorf ziyaretiyle kapadik simdilik.

Ve ben, tum bunlarin arasinda, oncesinde, sonrasinda, sirasinda;

Asik oldum.

Sevgilim..

Bu olacak miydi, bekliyor muydum bilmiyorum. Hayal etmistim ama, biliyorsun.

Benim yegane mesguliyetim;
tum yil seninle gecti.

Simdi burada, olanlari tekrar edemem, etmemeliyim.

Sadece, iyi ki gitmeme izin vermedin balim; o serin Mayis aksaminda, yanima geldigin ve beni geri almak icin ne gerekiyorsa yaptigin icin mutluyum. Degismek icin bu kadar emek sarfettigin icin tesekkur ederim; su anda bu emegin meyvelerini yedigimiz icinse, coskuluyum.

Evet birbirimizi cok iyi taniyoruz ama henuz her sey o kadar taze ki aslinda. Yalnizca emekliyoruz simdilik. Yeniden ogreniyoruz yurumeyi, bu sefer birlikte.

Hayal etmiyorum saniyorsun ama benim gelecekle ilgili ilk hayalim hep buydu.

Boylesine sevebilecegim, ayni zamanda boylesine arkadas olabilecegim, beni herkesten daha iyi anlayan ve benim, kendisini herkesten daha iyi anladigim o adami bulmak.

O adam sensin.

2012 cok guzel bi yil olacak bizim icin. Belki biraz zor olacak ama ustesinden gelecegiz.

Sen soylersin ya hep, simdiye kadar biraradayken ortaya hicbir kotu sey cikarmadik diye, 2012 de guzeliklerin baslangici olacak. Cunku dusuncemizdeki "biz", senin donusunle kanli canli "biz"e donusecek. (Ben bu yaziyi yazdigim sirada safak 28)

Simdiden oyle mutlu ve oyle heyecanliyim ki!

Tesekkur ederim balim; yerli-yersiz senden yuz bularak yaptigim kaprislerimi sabir ve sevgiyle karsiladigin icin, her gun daha iyi bir insan olmak icin caba gosterdigin icin, beni sevdigin ama ayni zamanda sevgini gosterdigin icin.. Iyi ki varsin. <3

Ve ben bu sene cok sey ogrendim aslinda,
cogunlugu kendi hakkimda, ve bir kismi da senin yardiminla...

Inat edip, istedigimi alabilecegimi ogrendim.

31 Aralik 2010 gecesi, Mert Can ve ona hediye olarak hazirladigim Lego kol dugmeleri

Gercekten istedigim zaman, elimden hicbir seyin kacamayacagini ogrendim.

Ocak, 2011 Mert Can'a ordugum ilk orgu, boyunluk.

*Cikmazda oldugum zamanlarda annemin hep orda oldugunu ve bir sey soylememe gerek kalmadan beni iyilestirdigini hatirladim.

Subat 2011, Adana

Guzel seyler ortaya cikardigimi ve bunu benimle paylasamayan insanlarin hayatinda bir eksiklik olarak hissedildigimi anladim.

23 Nisan 2011, Lego Pixel Art

Kendimi kotu hissettigim zamanlarda, hicbirine anlatmasam da, beni kollayacak dostlarim oldugunu hatirladim.

Mayis, 2011 Demet & Memican istihbarat servisi hediyesi

Dunyanin neresinde olursam olayim; nazik, zeki ve guleryuzlu oldugumdan, yalniz kalmayacagimi anladim.

Londra, CS Game night

Kendilerini kazanmak adina hicbir umudun olmadigi; en soguk, en bencil, en acimasiz insanlarin bile gercekten sevildiklerinde arkalarini donup gidemeyeceklerini anladim.

Bal, buraya aynanin fotografini koymak isterdim. Ama onu attim, sorma neden... :(

Sevgiyle buyuttugumuz seylerin tadinin her seyden guzel olduguna sahit oldum.

Balkonumdaki kiraz agacimin Haziran mahsulu.

Emek vererek pesinde kostugumuz seylerin, bizi cok guzel yerlere goturebilecegini ve oncelikle biz istemezsek, hic kimsenin bizim icin bir sey yapamayacagini gordum.

Muge, Ege Universitesi - Psikoloji bolumunu kazandi. Bu fotograf da Karsiya vapurundan.

Tatil denilen seyin sevdigimle birlikte olunca, hic olmadigi kadar guzel oldugunu ogrendim.

Balim, Cunda-Tavsan adasi, ben. Temmuz'un son haftasi.

Ve simdi gun sayiyorum.
Yeni yili iple cekiyorum.
Asik oldugum adamin donmesini bekliyorum.

Cunku 2012'ye girdikten sonra yalnizca 27 gun daha gececek ve askerligi bitecek.
Ve ben sadece yeni bir yila degil, yepyeni bir guzellige baslamis olacagim. Bir yandan bunlari soylerken icim icime sigmiyor, evet. Ama bir yandan da olesiye korkuyorum. Ya bir sey olursa? Ne olabilecegini bilmiyorum, kotu bir sey iste.

Her sey bir kenara, yeni yil yazisinin lanetinden korkuyorum.
Memican'in "ay eveeeet!" deyisi cinladi kulagimda :)
Elimde degil! Gectigimiz senelerde yeni yil yazimda hangi arkadasimin adini gecirdiysem birer birer ciktilar hayatimdan ve bir daha donmediler - donmelerini ben istemedim. Hos, sevgilim bundan gecen sene nasibini almisti. Geri donebildigi icin halkayi kirmis sayilir degil mi??? Umarim!

Mert Can korkmamami soyluyor. Ben ona guvenmeyi tercih ediyor ve seciyorum...

Bana birakirsaniz; size onu sabaha kadar anlatabilirim.
O yuzden, simdilik burada bitirmeliyim.

Bu yil, yeni yila girerken,
Cok sey istemiyorum, galiba.
Sevgilim sag salim gelsin.
Saglikli olalim, hepimiz.
Mutlu olalim, olabildigince.
Belki biraz para gerekir, bizi kimseye muhtac etmeyecek kadar.

Ah bir de artik su evden tasinmak istiyorum!

Yukarida kirmizi linklerle bize ve o donemlerimize ait bir kac sarki vermistim ama yine de;
2011'i su sarkiyla bitirelim.

Sevgiyle, sevdiklerinizle kalin.
Yeni yiliniz kutlu olsun.

-Mir.

"I mustache you" bira bardagi da yaptim!

2011-12-22T17:17:00.002+02:00

Sanirsam her onume gelen ev esyasina bir biyik cizecegim, cok minnos müştaaaak!

*Sevgilim istedi, yaptim oldu!

"I mustache you" mug'i yaptim :{

2011-12-22T16:38:00.000+02:00

Malzemeler:

Cizerken hata yapmaktan korkmayin, permanent marker aseton ile cikiyor.

Yikamaktan da korkmayin, su ve deterjanla cikmiyor. Ama bulasik makinesini bilemiyorum..

Sonuc:

Sevgilimin yorumu: Oha içerken bıyıklarım bunda kaldı demek!

Bir tane de bira bardagina yapacakmisim, onu da yaparsam paylasirim.

Optum sizi minnoslar.

Memislere Dikkat!

2011-12-09T13:14:00.001+02:00

Kizlar!
Naber? :)

Beyler, siz de okuyun ama sikilabilirsiniz.. Cok kizsal bir yazi oldu, tabi hayatinizdaki kadinlar icin okumanizda fayda var derim.

Simdi bir sikintimiz olmadiginda fazla umursamiyoruz ama saglik ne onemli bir sey!

Bundan 6 ay once sag memisimde (ne tatli laf yaa.. memis <3) bir agri vardi, 2-3 hafta surdu, huzursuzlandim ama mamografi'den korktugum icin doktora gitmedim o zaman. Sonra, kendiliginden yok oldu o aci, ben de fazla umursamadim.

2 hafta once ayni aci daha siddetli olarak yine basladi. Ama bu sefer nasil bir sizlama! Iceriden igneler batiyor gibi, birisi etimi sikistiriyor gibi. 1 hafta gecti, aci gecmedi. Arkadasimin babasi radyolog oldugu icin, ben de korktugum icin, acaba hemen mamografi mi yapacaklar diye ona danistim; cok sukur oyle her meme agridiginda yapilan ilk sey mamografi degilmis. Oncelikle ultrason cekiliyormus, olaganustu bir durum varsa ancak mamografiye basvuruluyormus. Zaten genelde 35-40 yasin altindaki kadinlara mamografi cekmiyorlarmis.

Ben de bugun sonunda gittim ultrasonumu cektirdim. Ultrasonu ceken doktor da ayni seyleri soyledi.
Kadinlar mamografiden korktuklari icin doktora gitmeye genelde cekiniyorlarmis. Ama meme kanseri soz konusu oldugunda ilk belirtiler memede kitle, asimetrik gorunum, cildin renginde ve dokusunda degisiklik, ayrica memede akinti olarak goruluyormus. Radyolog, cogu meme kanseri vakasinda, agrili kisima gelinceye kadar zaten uzerinden uzun sure gecmis olur ve oncesinde bu belirtilerden biri ile hasta doktora gitmis olur (genelde) dedi.

Velhasil, benim ultrasonum temiz cikti, cok sukur. Bir haftadir agri oldukca aklima takiliyor, uykularim kaciyor; aklima takildikca agrim oluyordu sanki.

Yine de tamamen guvenli bolgede sayilmiyorum, cunku;

Fibrokistik meme yapisi diye bir sey var ve bu tip yapiya sahip kadinlarin (mesela ben) memelerinde bu fibrokistlerin olusumu daha olasi. Ayrica bu meme yapisi, kistin de mamografide kolay gorulmesini, teshis edilmesini zorlastiriyormus. O yuzden eger boyle bir yapidaysaniz, 6 ayda bir mutlaka ultrason cektirmeniz; ne olur ne olmaz diye de duzenli olarak genelde ayda 1 kez adetinizden once kendi meme muayenizi yapmaniz gerekiyor. Yasinizin kac oldugu muhim degil!

Tabi insanin kendi kendine meme muayenesi yapmasi kolay bir sey degil, cunku memenin icinde kendi meme dokusu oldugundan neyin ne oldugunu ilk seferde anlayamiyorsunuz. Doktorlarin onerisi, saglikli oldugunuzdan emin oldugunuz bir donemde meme muayenesine baslamaniz, kendi memenizin yapisini tanimaniz ve sonraki muayenelerinizde memenizin saglikli halini ornek olarak almaniz. Ayrica iki memede, simetrik yerlerde, memenin kendi dokusundan farkli olan bir seyin gelismesi daha az rastlanan bir sey oldugu icin, muayenenizi yaparken, diger memenizi de referans alabilirsiniz. Tabi tum bu cabalar, olasi bir kitle olusumunu erkenden farketmek icin. Yine de en dogru sonucu bize doktorumuz, ultrason ve mamografi hatta bazi durumlarda meme MR'i gosterebilir. (Kendi kendine meme muayenesi nasil yapilir, internette bir cok yerde bulabilirsiniz)

Bana gelince, benim sikayetimin sebebi "dismenore"mden (sancili adet gorme diyebiliriz, evet bu bi hastalik maalesef) dolayi, yaklasik bir yildir kullandigim ostrojen yani dogum kontrol hapi olabilirmis.

Bu ilaca baslamadan once lise yillarimdan bu yana her adet donemim oyle sancili gecerdi ki, gunde 2 kez igne olmak zorunda kalirdim. Ben ilaca Yazz (Bayer) ile basladim, hala kullaniyorum ve aslinda cok da memnunum. Cunku artik 1 agri kesici ile sancimi kontrol edebiliyorum, o gunlerde evde olmayi tercih etsem de yerimden kalkamayacak halde olmuyorum, biraz dinlenince kendime geliyorum. Artik her adet doneminde mide bulantisi cekmiyorum. Ayrica bazi diger haplarin aksine, Yazz kullanmaya basladigimdan bu yana vucudum sekle girdi, hatta rahatca kilo verebildim, eskisi kadar sik epilasyon ihtiyaci duymuyorum ve sinirlerim de bozulmuyor (bazi haplar depresyon yapiyor ve kilo aldiriyor). Tabi ben simdi ilaci birakirsam sancilarimin geri gelmesinden korkuyorum. Doktorum 1 ay birakip denememizi onerdi. Ben de su anki kutu bitince birakacagim. Bakalim, onumuzdeki ay hapsiz nasil gececek? Eger 1 aylik ara cok etkilemezse bundan sonra 6 ayda bir hapa ara vermeyi dusunuyorum.

Sonuc olarak canlar, aman memislerinize dikkat edin, doktora gitmekten de korkmayin.
Hepinizi operim.

The Normal Boobs ( . )( . )

The Silicone Boobs ( + )( + )

The Perfect Boobs (o)(o)

Some Boobs Are Cold (^)(^)

And Some Boobs Belong To Grandmothers \./\./

And Let’s Not Forget The Very Large Boobs (o Y o)

And Very Small Boobs (.)(.)

And Lastly The Asymmetrical Boobs (•)(.)

We Love Them All !

Post This Message On Your Wall

And Say,

┌П┐(^_^)┌П┐To Breast Cancer.

Save The Boobies !

Su karikaturu de pek severim :) Memintolar da Tombiktoooo!

Ayak Kremleri

2011-11-28T11:36:00.001+02:00

Selam minnoslar,

Kis gelince ozellikle; surekli kapali ayakkabinin icinde kalmaktan mi, havadan mi sudan mi bilmiyorum ama topuklarim catliyor. Bildigin yasli teyze gibi, nasil sinir bozucu anlatamam. Her gun krem surmeyi de ihmal ediyorum tabi, ancak 2-3 gunde bir suruyordum ve artik iyice korkunc bir hale gelmisti ki.. Teyzecim sagolsun, sonunda buna bir care buldum!

Daha once L'Occitane'in Shea Butter Foot Cream'ini (ki kendisi 60kusur TL!) kullandim, tek basina pek fayda etmedi. Ama el icin harika diyebilirim. (tabi buna da daha hesapli bir alternatif var.)

Madecassol merhem ile karistirip kullandim bir sure ama o da rekonstruktif bir sey oldugu uzun donem kullaninca icin topuk derim kalinlasti, zor kurtardim. Yine de bu merhem her evde bulunmasi gereken hayat kurtarici bir sey! Yazin tatilde golgede kremlenmeden tum gun oturdugumuz icin, benim sol, Mert'in ise sag tarafi feci sekilde yanmisti. Ikimiz de kabar kabar kabarmistik. Aksam donuste Bepanthene uzerine bir de yanan taraflarimiza Madecassol surduk. Sanmiyorum ki o gun onu surmeseydik uyuyabilirdik! O gece ve ertesi gun ne bir aci, ne bir yanma, hicbir sikayetimiz yoktu. Eliniz kesilse, surseniz hemen iyilesiveriyor, oyle diyeyim.

Ama ayak bakimi icin bunlarin hicbiri Lapitak ayak kremi kadar etkili degil, benden soylemesi.

2 gundur kullaniyorum ve simdiden topuklarim yumusacik. Ilk 4 gun sabah aksam surun, sonra gunde 1 kez kullanmaniz yeterli diyor urun uzerinde. Ben de haftasonunu firsat bilip Cmts - Pazar sabah aksam surdum.
Sonuctan memnunum, fiyatindan daha ayri memnunum, yalnizca TL9.90! ( hatta benim aldigim yerde yaninda 60ml de vucut kremi vardi, bulursaniz kacirmayin alin cunku o krem de sahane bir sey! El kremi olarak kullanabilirsiniz.)

Link de burda, umarim siz de faydasini gorursunuz.
http://www.lapitak.com/ayak_bakim_kremi.asp

Burdayim

2011-11-27T23:49:00.000+02:00

Minnoslar selam,

Ben burdayim.
Yasiyorum yani, simdilik.

Cok fazla degisiklik var, hangisinden baslasam bilmiyorum ve simdilik baslamiyorum.
Ama yepyeni bir baslangic istiyorum. Ve bunun icin biraz daha beklemem gerekecek.
Zamani gelince anlatirim belki parca parca.

Yani simdi iyiyim, hayat biraz sikici olsa da, guzel.
Mutluyum.
Hemen hemen her sabah sevdigim adam tarafindan uyandiriliyorum, daha ne olsun.
Simdilik yanimda olmasa da, cok az kaldi gelmesine.
Bugun safak atarsa 60 :)

Umarim sizde de her sey yolundadir, usenmezseniz bir iki yorum yazin.
Twitter'dan carpisabiliriz her zamanki gibi, @dikkatkedivar.

*
Bu foto da gecen sene bu mevsimden, seviyorum bunu, renkler ne guzel, greyfurt suyu ne guzel.

p.s.: bu arada temayi degistirdim, onu da ekleyeyim de ortadan kaybolmasin bi sonraki degisimde..

UK :) Londra'dan girip Edinburgh'dan çıkmayan ne olsun!?

2011-05-14T00:23:00.000+03:00

Hellooouu minnoşlar!

Ben buraya nie geldim? Hah, gidiorum ben! İngiltere'ye :) Yine! Bu sefer önce Londra'da 4 gün kalıyorum, hem de gayet London Town'da :) Akabinde bununla yetinmeyip 3 gün de Edinburgh'a geçicem. Kafam atarsa Glasgow'a da kaçabilirim..

Aaah çok helejanlıyım! Edinburgh için daha çok.. otelime gidicem, eşyalarımı bırakıp çıkıcam ve ilk gözüme kestirdiğim pub'a atıcam kendimi! Süper olucak! Hiç plan yapmadım, rüzgar nerden eserse artık :)

Edinburgh'un nesi meşhur derseniz, busu:

Tabi ki fotoğraf makinemi yanımda götürüyorum ve bi dolu fotoğrafla dönücem, kendinize iyi bakın, beni çok özleyin, haftaya görüşürüz!

Eğer Gerard Butler'ın yarısı kadar yakışıklı birini bulursam ben kalıyorum orda haberiniz olsun :)

Doğum günün kutlu olsun Eren'im..

2011-05-01T03:12:00.000+03:00

Dostum,

İyiki varsın. İyiki benim arkadaşımsın..

Seni ne kadar çok sevdiğimi burada anlatmamın imkanı yok, maalesef.

Sana; aslında sadece sana değil, 4ümüze de, seninle, benimle, Memican'la, Demoş'la geçireceğimiz nice nice yıllar diliyorum. Umarım biz asla ayrılmayız, umarım hep çok mutlu oluruz.

Beni gözümden, göz göze değilsek sesimdeki en ufak değişiklikten anladığın ve bir sözünle, bir gülüşünle içimi aydınlattığın için, sabırla hep orada olduğun için teşekkür ederim. Bunun, benim için ne kadar büyük anlamı var anlatamam..

Doğum günün kutlu olsun.

Seni çooooook seviyorum..

Biraz sakin olsak..

2011-04-25T11:25:00.001+03:00

Balkonumdaki kiraz ağacımın çiçekleri açtı..
Fazla bir şey yazmak istemiyorum şu an, sadece çiçekleri görün istedim..
Bir de güzel oldu fotoğraflar, bi hoşuma gitti işte..

P.S.: fotoğraflarda renkle falan hiç oynamadım, geçen senekiler iyiydi güzeldi ama bunlar daha bi tazecik sanki. sadece 1 fotoğrafta birazcık crop var. üzerilerine tıklayıp büyük hallerini görebilirsiniz.

Yeni Tema - Geldi bahar ayları, gevşer gönül yayları..

2011-04-25T01:14:00.001+03:00

Minnoşlar!

Hala üşüyorum diye herhalde, baharın geldiğini anlamamış, temamı henüz değiştirmemiştim.
Düne kadar. Balkonuma çıktım, bi baktım, kirazım çiçek dolmuş!

Yeni tema da kiraz çiçeklerinden esinlendi işte.
Bir kaç güne kiraz çiçeklerimin de fotoğraflarını ekleyeceğim. Sanırsam havalar da güzelleştikçe, daha fazla fotoğraf çeker, daha çok şey paylaşırım.

Umarım herkes iyidir ve her şey yolundadır, sevgiyle kalın..

P.S.: Bundan sonra buraya da ayrıca header'ı ekleyeceğim, yarın bir gün değiştirdiğimde, dönüp bakınca header'ları görmek istiyorum..

Uzakdoğu, gittik, geldik.

2011-04-25T00:33:00.001+03:00

Bu güzel tabağın tarifi için Memican'ın bloguna tık tık..

Fotoları ben çektim ;)
Aslında çok daha iyiydi de, şimdi bakınca anladım, blogger bok ediyo fotoları post edinceye kadar galba :/

En kısa zamanda birkaç yazıyla dönüciim minnoşlar, özledim sizi..

Bloguma Dokunma

2011-03-01T14:07:00.000+02:00

"Türkçe 4 milyondan fazla sayfası bulunan Google’ın ücretsiz blog servisi blogspot.com’un, daha önce olduğu gibi, yine Digiturk’ün şikayeti üzerine kapatıldığı ortaya çıktı. Telekomünikasyon ve Enerji Hizmetleri Tüketici Hakları ve Sektörel Araştırmalar Derneği (TEDER) Başkanı Serhat Özeren, Digiturk’ün özellikle dizi ve maç yayınlarındaki telif ile yayın haklarını gerekçe göstererek, Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nden ‘kapatma kararı’ aldığını söyledi.

CEBIT Fuarı için Almanya’da bulunan Özeren, ‘kapatma’ kararının Digiturk ve Google arasında yaşanan hukuki bir süreç olduğunu belirterek, “Google, bu sıkıntıyı başka ülkelerde de yaşıyor. Kararın kaldırılması için blogger’ın şikayeti yeterli değil. İtirazda bulunabilecek tek kurum Google” dedi.

"İki gün içinde hepsi kapanır"

Mahkeme kararından sonra tüm blogspot sayfalarının aynı anda kapanmadığını söyleyen Serhat Özeren, şöyle devam etti: “Karar her internet sağlayıcıya aynı anda ulaşmıyor. Kararı alan hemen kapatıyor, diğerleri yayına devam ediyor. Fakat en geç iki gün içinde karar, hepsine ulaşmış olur. Bu süre içinde kapatma kararına neden olan durum ortadan kaldırılır ve Google mahkemeye itirazda bulunursa, süreç sona erebilir.”

Aynı zamanda Ulaştırma Bakanlığı İnternet Kurulu Başkanlığını da yürüten Serhat Özeren, TBMM’ye sundukları yasa teklifiyle benzer kararlara son vermeye çalıştıklarını kaydederek, “Bu yasa yürürlüğe girerse, herkesi mağdur eden bu tür kapatma kararlarının önüne geçebileceğiz. Cezalar ve kararlar, sadece maç ve dizi gibi telif yasası kapsamındaki videoları yayınlayanlara yönelik olacak” diye konuştu."

Buna ne söylenebilir ki.. söylense de, canım memleketimde ne değiştirilebilir..

Hali hazırda Facebook'ta falan bir çok platformda yankılanıyor bu olay. Ama Facebook'tan destek vererek nereye ulaşabiliriz o da meçhul. Neyse ben şimdi çok sinirliyim, ne yapacağıma karar verdiğim zaman tekrar yazacağım..

Gecikmiş bir örgü yazısı daha :)

2011-02-23T22:21:00.000+02:00

Gençler selam,
Nabersiniz?

İki hafta önce Adana'daydım, annemle kardeşimin yanında.. Anneme ördüğüm boyunluktan sonra Müge'ye eli boş gitmek olmazdı :) Müge'nin Istanbul'a gelişinde ona bi dolu alışveriş yapmıştık, onların içinde bir de H&M'den kırmızı bir kaban vardı, üzerinde siyah düğmeleri olan. Ben de, o kabana uysun diye Müge'ye siyah ama üzerinde kırmızı düğmeleri olan bir boyunluk ördüm.

Bu boyunluğu kardeşim tam bir yangın Ayşe olduğu için ağzı burnu kapanırsa darlanacağından, biraz daha kısa ama biraz daha geniş ördüm. Kaban da dik ve yüksek bir yakaya sahip olduğu için üst düğmelerini iliklemeden geziyordu benim Leyla.. Şimdi en azından düğmeleri kapatmadan yalnızca boyunluğu takıp gezebilecek.

Bunu 9 numara şişle çift kat yünle ördüm. Çift kat yünle örmek çok sıkıcı..
Ya bilio musunuz, nerde var şöyle kalın, tüy dökmeyen, rengi çeşidi bol yüncüler? Ay söyleyin de gidip alayım, başlamışken bırakmak istemiorum, en azından bi tane de kendime örmek istiorum. (Memican seni unutmadım, sana öreceğim şaheser ince yünle diye söz etmiorum ama sakın şimdi çemkirme, bak yarın gidip alıcam yünlerini, dün akşam gittim kapanmıştı zira!)

Neyse işte minnoşlar, durumlar böyle.
Öptüm sizi çok, bu aşağıdaki maymun da Müge, poz verdi bana serseri.

Herkese Sevgiler,
Öptüm çooook!!!

İnsanlık için küçük ama kendim için büyük adımlar atıyorum.

2011-02-23T09:57:00.001+02:00

Dün akşam bişi yaptım ben.

Hayatımda daha önce hiç yapmadığım bir şey.
Çok süperdi. Ama üzgünüm ne olduğunu söyleyemem.
Kimseye söylemicem zaten.
Kimsenin beni gördüğünü de sanmıorum, güvendeyim galba :)

Zaten amacım sizi meraka düşürmek diil..
Tek söylemek istediğim, eğer hayatınızda hiç yapmadığınız ve yapmak istediğiniz bir şey varsa, lütfen yapın. En kötü ihtimalle bi daha yapmazsınız.

Ha ben çok keyif aldım mutlaka bi daha yapıcam, o ayrı. :)

Hepinizi öptüm, günün şarkısı accık manidar olsun.

sabah sabah ortadaki piyano partsyonu beni kendime getirdi :)

SABAHLARDAN NEFRET EDİYORUM!

2011-02-18T10:22:00.000+02:00

Uyanmak değil derdim.. uyanırım..
Sabahları işlerin bu kadar youn olmasından nefret ediorum.
Hani o kadar youn ve ben o kadar nefret ediorum ki düşün bak buraya yazıorum.
Az sonra basıcam çığlığı.
Çığlığı basmamak için yazıorum.

Çişim var mesela gidemiorum, neden? İşim çok!
Kalk kızım bunu yazıcaana git işe demeyin, çişe gitsem bu kadar rahatlamicam muhtemelen.
Mesela sigara içmek istiorum içemiorum, neden? Vaktim yok!
Aman bırak sen de sigarayı demeyin, kırmayayım.
Ben size sporu, su içmeyi bırakın dio muyum allallaa..

Sabahlardan nefret ediorum.
Pazartesinden bu yana, daha da bi nefret ediorum..
Ayaklarım geri geri gidio, hiçbir şey yapmak istemiorum.. Çalışsam da konsantre olamıorum zaten.
Hata yapmayayım diye zibilyar kez yaptıklarımı kontrol ediorum. Vakit kaybetmiş oluorum. İşlerim bitmiyor. Sabaha kalıyor ve ben yine sabahlardan nefret etmeye devam ediorum.

Bayaa da bi nefret edicem hatta bu nefretim sabahla sınırlı kalmayıp günlere de dağılacak onu da biliorum.
Fak yu.

:'(

Örmelere doyamayan bayan :P

2011-01-26T22:49:00.000+02:00

İviiit, annemin boyunluğu da bitti...

Şimdi benim annem böyle pek kokoş pek bakımlı saçları fönsüz gezmeyen binsan olduğu için, bu boyunluğu Mert Can'a yaptığım gibi silindir şeklinde yapmadım ki takıp çıkarırken saçları, makyajı bozulmasın. Onun yerine, annemin de çok iyi taşıyacağını bildiğim için daha dökümlü olacak şekilde hem biraz geniş hem de düğmeli yaptım. Yünün kendisinden 9 parça alıp onları da ördüm, bir de ilik yaptım düğme için. Kendisi zaten bu kemik düğmeleri çok sever, umarım kendi kullandığında da beğenir.

Bu boyunluğu Ören Bayan'ın numarasını hiiiç bilmediğim bir yünüyle ve 8 numara şişle ördüm.
Rengi çok güzel ama <3

modeliniz de benim ha!

Örgü Mörgü

2011-01-24T14:33:00.001+02:00

Fena sardım ben bu örgü olayına :)
Mert'e ördüğüm boyunluk biter bitmez annem için yenisine başladım, bi çırpıda onu bitirdim.
Şimdi sırada 2 tane daha var.

4ünde Adana'ya gidicem, gidinceye kadar yetiştirmem gerek.
Ama asıl niye yazmaya başladım? Çünküüü, hedefim bunu örmek!

Ya bu çok minnoş bişi nasıl yapılır hiç bilmiorum ama sanırsam bayaa zordur, ne dersiniz?

Bu akşam Trendyol'dan aldığım kazak ve yelekle beraber annemin boyunluğunu da yıkayıp en kısa zamanda yayınlayacağım. Zira anneme yaptığım daha farklı bi model oldu.

Şimdilik siz minnoşlarımı öptüm, çaaaw.

Edit büdüt: Bunun adı da Amigurumi imiş. vay anasını.. ee nası yapcas?

Kim demiş Prensesler örgü öremez diye?!

2011-01-07T02:48:00.004+02:00

Mert Can modeli gösterip, "ben bunu istiyorum yaaa kim yapar ki?" dediğinde; "amaaan o da neymiş canım kıçımla örerim ben onu" diye kendimi atmamla, Mert Can'ın yavru köpek bakışlarıyla "gerçekten miii?" demesi bir olunca, yiğitliğe bok sürdürmemek adına bi çırpıda örüverdim şu boyunluğu. E hal böyle olunca, Marko Paşa'ya da, ah pardon(!) Mert Can'a da modellik yapmak düştü!

Nasıl ama? Hayatında kebap şişi dışında şiş tutmamış biri için fena diil bence, sizce?
Memican da yıllardır bana öğretemediği örgü olayını bir sefer de öğretebilmiş olmasına şaşkın sanırsam :)
E hepimizin eline sağlık.

Fotoğraflar da fena olmamış sanki :{)

Merak edenler için, 9 numara şişle, hayatımda gördüğüm en kalın yünlerden biriyle ördüm. genişliği 60 ilmek, yüksekliği de yaklaşık 45 cm. 3 yumak yün kullandım. Bu arada ipin ilk yumağını bitirdiğim yere de bir nazar boncuğu takıverdim ki, emeğime de arkadaşıma da nazar değmesin. Yani o boncuk sonradan eklenmedi, örgünün içinde.

P.S.: Mert Can, modellik için mersi cınım, çok artiz çıkmışsın ha! Seni ünlü yapıjam, şşş ;)

Nice Yaşlara Nilikum!

2011-01-04T12:35:00.000+02:00

Bugün benim güzeller güzeli canım arkadaşım Nili'nin doğum günü.

Kendisi aynı zamanda http://www.niffea.blogspot.com/ blogunun da sahibesi, muhteşem aşçı, sevgi yumağı, yüce dimağ, üstün insan :)

Canım Nilim, her ne kadar çok sık görüşemesek de, hep beraber olacağımız nice mutlu seneler diliyorum sana, sevdiklerinle beraber.

İyiki varsın. Sen burda olmasaydın, ben başından bu kadar dayanamazdım..

Umarım hayat karşına her zaman gönlü senin kadar güzel insanlar çıkarır.
Doğum günün kutlu, mutlu, sevgi dolu olsun.

Bu yıl, yeni yıla girerken..

2010-12-31T23:30:00.000+02:00

Bakmicam demiştim.. Önceki yazılara dönüp bakmicam.
Olmadı, baktım. Hem, bak geçen seneden bu seneye bile ne çok insan gitmiş.
Ve ne azı gelmiş yerine.

Bu sene nasıldı ben anlamadım. Değişikti diyebilirim.
Evet en uygun kelime bu.
Değişik.
Değişim.
Ben değiştim.

Çok hayırlı bi evlat olmadım ben bu sene, mesela annemle kavga edip durduk saçma salak sebeplerle.. sonra dayanamayıp özledik. Sonra yine kavga ettik, herhalde birbirimizi anlamak istemedik. Gözden uzağız ya, gönülden de uzaklaştık galiba. Zaman hiç geçmeyecek, hep böyle gidecek sanıyorum ya mesela ben, ah işte orda çok yanılıyorum. Bütün bu kaçırdığım fırsatlara, boşa geçirdiğim zamanlara yanacağım, onu da çok iyi biliyorum. Ama annecim, seni cidden çok seviyorum.

Sonra..Çok iyi bir abla da olmadım, günlük yaşamın s2k koşturmacalarından Mügümü unuttum çoğu zaman. Zaten omzunda milyonlarca yükü varken, azıcık yardımım dokunmadı mesela ona. Varsa yoksa kendi koşturmama baktım. Nasıl yalnız büyüdüğümü ne kadar da çabuk unuttum..

Ve Majestelik tacımı takamıyorum artık, neden? Yüzüm yok çümkü.. ilgisiz oldum, zorlayıp vakit yaratmadım Müdürüm'le konuşmak için, keza Çağnur'umla da. Dönüp de aradığımda sitemler duyacağım diye de erteledim hep; "unuttu o hayırsız yaa" sanıldım muhtemelen. Muhtemelen kırdım. Sonra kendime kırıldım. Sonra da geri kalan her şey gibi aklımın başka bir tarafına attım.

Memicana yardımcı olamadım mesela..O her kötü anımda benim yanımdayken, ben bir şey yapamadım. Elimi kolumu nereye koyacağımı bilemediğimden, öyle uzaktan bakakaldım.

Canım dediğim insanları aramadım sormadım; Sarı kuzumu mesela, buralarda başıboş bıraktım. Mesela Demetimden haberim yok nicedir.

Kendimi işlerimden güçlerimden 1 gün uzaklaştırıp, Biirim'le bir çay içmeye vakit yaratmadım mesela.. Gökkuşağı ve pofidik bulut ekibinin bir halini hatrını sormadım. Gamzeme vakit ayıramadım, ah bir de salak kafam, hiç arayıp sormadım bu kız nerde, ne alemde diye..

İşte tüm bunları ben yaptım. Ya da yapmadım ve asıl sorun da orda.

Evet, daha açığım. Biraz daha bağımsız ama galiba bayaa bayaa umursamazım.

Beklentilerim mesela. Sıfır. Kimseden hiçbir şey istemiyorum. Beklemiyorum. Belki de bu yüzden onlar bana gelmediğinde, beni sormadığında farketmiyorum, kırılmıyorum da; sonra zamanı geldiğinde kaldığım yerden devam edebiliyorum. Ama işte yine aynı sebepten, onların benden beklentileri olduğu gerçeğine bir türlü uyum sağlayamıyorum. Sonra -akıl sağlığımı korumaya çalışmakla,iyi bir arkadaş olamamanın vicdan azabı- arasında bir yerlerde sıkışıp kalıyorum. Fotoğraflara bakmıyor, telefonları açmıyor, "bunu yarın düşünürümler"le yaşıyor, sonra da kendi kendime unutturuyorum.

Tek bir şey var, iyi ya da kötü, kimseyi kandırmaya çalışmıyorum.
Bahaneler üretmiyor, yalan söylemiyorum.
İnsanlara da kendime de daha dürüst davranıyorum.
En azından buna çabalıyorum.

Ama yine de hepinizi çok seviyorum.
Şimdi bu konuda ne yapacaksın derseniz, hmmm.. bilmem..
Bunlar çok uzun zamandır içimde ve sizinle paylaşmak istedim sadece.

Ama merak etmeyin çok da boktan bir yıl geçirmedim.
İyiydi işte..
Yeni arkadaşlarım oldu, yeni yerler gördüm, insanlar tanıdım, yeni uğraşlarım oldu, ne bileyim sinemaya gittim mesela.

Ama gelin görün ki, anlatmak için yapmadığımı anladım en önemlisi, sadece yaşadım, o an bunu benimle paylaşmayanlara, görmeyenlere pek de gönül koyamadım.

Neyse işte.. şimdi ben bu yıl, yeni yıla girerken...
Bir şey istemiyorum.

Yukarıda adı geçen herkes, onları ne kadar çok sevdiğimi bilsin istiyor olabilirim olsam olsam..

Mutlu olun, kimsenin sizi üzmesine izin vermeyin.
Lütfen çok fazla üstüme gelmeyin, alanıma müdahale etmeyin.
Gerekli gereksiz alınganlık yapmayın.
Benden bir şey istiyorsanız lütfen bunu direk söyleyin.

Bu seneyi benimle minnoş minnoş paylaşan;

Annem ve Mügüm, ailem olduğunuz iiçin,
Memicanım, varlığın için,
Kuz, meraba!
Eren, o çiçeği kapmamda bana yardım ettiğin için :)
Nüküm, tüm yaramazlıklarıma rağmen bana kıl olmayıp, tatile çıktığın için,
Biirim, gece demeden gündüz demeden o muhteşem enerjinizle beni kendime getirdiğiniz için,
Taci Abi & Coşkun, süper patronlar olduğunuz için,
Ro, beni anlamaya çalıştığın için,
Burj, işler ne kadar boka sararsa sarsın, bi şekilde orda olacağın için,
Oya Ablam, güzel gülüşün, samimiyetin ve sabahlara kadar süren kahve seanslarımız için,
EC ve Mgs, insanların ne kadar korkabileceğini ve bunların onlara neler yaptırabileceğini bana öğrettiğiniz için,
Akasyam, yaşamaya devam ettiğin için,
Mert, beni konuşturduğun için, anlamadığım herşeyi sabırla anlattığın, çok işim olduğunda bana yemek yaptığın, hasta olduğumda hastanede doktor kapısında, tahlil sırasında benimle beklediğin için..ama her şeyden önemlisi dürüst olduğun ve öyle kaldığın için;

teşekkür ederim.

Hepiniz iyiki varsınız.
Umarım her daim hayatımda kalırsınız ve yukarıda yazdığım hiçbir kelimeden pişman olmam.

Herkese mutlu, sağlıklı nice seneler diliyorum.
Sevgiyle..

Kozmetik mozmetik :)

2010-12-14T23:30:00.001+02:00

Minnoşlar Naber?
Nicedir yazmıodum tabi bu arada kozmetik namına ne aldıysam bihabersiniz, aklımdayken hemen paylaşayım dedim..

Sondan başa doğru gideyim, hazır xmas sezonu indirimleri almış başını gidiyor, bitmiş kremimin yerine yenisi alayım dedim. İşte yeni kremim.. Ah süper bir krem, hani anında etki diye bir şey var ya, işte bu o! Anında hissettim farkı. Cildimi ağırlaştırmadan, yağlandırmadan kalkan gibi sardı adeta. Strawberry'den 40 TLye almıştım, aldığımın ertesi günü bitti malesef. Ama TR'de de 40-50 TL civarına bulabilirsiniz, süper bir krem kesinlikle tavsiye ederim, tüm cilt tiplerine uygun.

Parfümlere gelelim :-> İlki Prada.. Ahh tapılası. Portakal çiçeği, yasemin ve sümbül. Notalarının altı üstü yok, hepsi bu. İlk kokladığımda aklıma gelen şeyi hemen paylaşayım.. "Sanki baharda elimde bir kaç taze portakal çiçeği ile oynuyorum, parmaklarımın arasında hareket ettikçe dalga dalga mis kokuyor; bu arada arkadan esen ılık rüzgarda da yasemin ve sümbül var." İşte bu kadar. Strawberry'de 200 ml'sini 110TL'ye almıştım, Debenhams'da 200 ml 250 küsür TLydi. Şu an Strawberry'de sezon indirimi ile 120 tl falan 200 ml. Kesinlikle tavsiye ederim.

Bunun dışında Limangodan 35 TL gibi bir fiyata da Yves Rocer Magnolia'sını almıştım. Bu da oldukça güzel ama herkes beğenmeyebilir, ben özellikle manolyaya taptığım için aldım.

Şimdilik aklıma gelenler bunlar..

Bu arada ben galiba sigarayı bıraktım, darısı size..

Öperim çooook.

p.s.: bu arada yeni izleyicilerime hoşgeldiniz ve de hello da mello demek istiorum, cansınız.

Özledim ve Yeni Tema'yla geri geldim.

2010-12-04T15:54:00.001+02:00

İhmal ettim biliyorum..

İki üç aydır hiçbir şey yazmıyorum. Sadece timitır firenfiid falan takılıodum. İşlerin yoğunluğu, benim üşengeçliğim derken geçti o kadar süre. Hepinizi çok özledim, uzun zamandır Zuzu'mun bloguna da bakamıorum, Edi'ye de uğramıorum hiç. Rori naptı geldi mi Tr'ye gitti mi.. Kara ne alemlerde hiçbir fikrim yok mesela. Muhtemelen bana bayaa kırgın ya da kızgındır. Aklımda olmadığını sanmasın kimse nolur, sadece böyle oldu işte bu sefer.

Ama artık yılın ennnn güzel ayı geldi! Aralık! Yeni yıl yaklaşıyor, hala hava soğuyamadı ama olsun, yarın soğuyacak diyorlar. Bense yeni yıl yazımı yazmak için sabırsızlanıyorum. Aklımda milyor tane şey var :)

Bir haftadır geçmeyen ve beni eve çivileyen hastalığımdan ötürü bok olan Cumartesimi fırsat bilerek, yeni temamı hazırladım ve koşaraktan geldim. Umarım beğenirsiniz.

Tüm bu geçen süre zarfında neler oldu bitti şöyle özetleyeyim en iyisi.. Hımm.. Hiçbi bok olmadı lan ehehe :) Hala bekarım. Sevgilim de yok. Zengin falan da olamadım. Ah bi dakka ya, ev arkadaşım var benim artık naber? Hem de kim? Burj! Walla biraz deli falan ama gül gibi geçinip gidioruz :) İkimizde psikopat olduğumuz için zamanımız temizlik yapmakla geçiyor. Bunun dışında ben pek gezmez falan oldum, evde takılıorum daha çok.. Pek fotoğraf da çekmiyorum son zamanlarda. (En son önceki akşam evdeki vazonun içindeki pipetleri çekmiştim, o da aşağıda buyrun) Burdan uzak kaldım ya, ay enerjim çekildi resmen. :/ Varsa yoksa iş işte.. Ama genel ruh hali olarak falan iyiyim. Biraz değiştim. Ama iyiyim işte.

Bundan sonra da çok uzaklaşmicam. Umarım siz de beni özlemişsinizdir zira bu kadar özlemin üzerine kafanızı şişirebilirim.

Herkesi kocaman öpüorum. En kısa sürede görüşmek üzre :)

Bana Yine Git Geldi..London?

2010-09-28T11:43:00.000+03:00

Mevsimden mi, ruh halimden mi, rutinlikten mi, işten mi bilmiyorum.
Bana yine git geldi. Her şeyi değiştir, herkesi değiştir, kendini değiştir, al başını git geldi.
Gitmek istiyorum. Neresi olacağının pek önemi yok aslında.. biraz daha güzel bir yer olsun yeter..

Easy Jet'teki biletleri gösterdi geçen gün patronum, belki bi hafta Londra'ya kaçarım yine. bi haftasonu bana kalırsa yeter gibime gelio, en azından farklı bi ortam..
Ama tek başıma gezmek istemiyorum, keşke orda local birilerini tanısam da takılsam, mümkünse erkek olsun, kızlar içimi bayıyo, hiç moda-ayakkabı-erkek arkadaş muhabbeti çekecek havada değilim.
Bi önceki gidişimde yalnız gezmiştim, ha bi dolu insanla tanışmıştım da, ama fazla zaman geçirememiştim onlarla, vaktim kısıtlıydı falan. Şimdi böyle bi tiyatroya gitmek istiorum orda, gidilicek güzel mekanlar da vardır kesin.. Neyse biraz araştırma yapayım bari bu akşam..

Bakalım..
Fikri olan?
Önerisi olan?

Öptüm sizi çok.

Prag'da bir kuzen kişisi

2010-09-26T18:44:00.000+03:00

Selam millet,

Kuzenim bir kaç hafta önce Erasmus için Prag'a gitti, gitmeden önce de kendisine bir blog sayfası açtı.
Orda yaşadıklarını, tanıştığı insanları, başından geçenleri unutmamak için yazıyor.
Belki sizin de işinize yarayacak bir şeyler çıkar,ha, ne dersiniz? Ayrıca kendisi de fotoğrafçı olduğundan, yakında güzel güzel fotoğraflar da gelecektir diye düşünüorum.

İşte blogunun adresi, takip etmek isteyenler için:

Öncesiyle Sonrasıyla Prag @ http://ozkanespragguncesi.blogspot.com/

Blog alemine hoşgeldin Nes, haberlerini bekliyoruz <3

Yeni Tema - Sonbahar

2010-09-26T17:19:00.001+03:00

Selam Minnoşlar..

Yeni tema yaptım, sonbahar için.. eh malum Eylül de bitti.

Aralık ayı gelip de beni yeni yıl heyecanı sarana kadar, temada da olduğu gibi basit, sade, huzurlu bir sonbahar geçirmek istiyorum.

Umarım sizin için de öyle olur..

Öptüm hepinizi..

*Şarkı söylemeyi özlemiştim..

2010-09-19T23:52:00.002+03:00

Hem de çok..

MP3 recorder'ım yanımda değil, daha fazla duramadım, dayanamadım, ben de bilgisayarda kaydettim..
Biraz boktan oldu ses falan ama idare edin işte.
Bi darlandım, atarlandım, söyledim.
Umarım beğenirsiniz.

Biraz geç başlıo, bi sigara yakma süresi kadar.

Şarkı yine Amy'den..sözleri için şuraya.

P.S.: Alkım, sağol..
P.S.2: Diğer şarkıları hemen sağdaki Miyaw'ın sesinden dinlenesi şarkılar kısmından seçip dinleyebilirsiniz..

Ablammm, doğum günün kutlu olsuuunn!!!!

2010-09-16T17:20:00.000+03:00

Bugün benim güzeller güzeli kardeşim Hichire'ımın doğum günüsü :)
Aslında kardeşim demek yetersiz zira kendisini ben büyüttüğüm için benim çocuğum sayılır! E aramızda da 11 buçuk yaş fark olunca, ancak yani.. Hatta sırf bu yüzden çocuk sahibi olmama gerek yok diye düşünüorum. E tabi annem isyanlarda bu durumda..
Neyse, yazacaklarımın devamı yalnızca Mügüm için..

Ablam,

keşke hep aşağıdaki fotoğraftaki gibi kalsaydın da, bu salak dünyanın saçma sapan olaylarıyla boğuşmak zorunda kalmasaydın.. Yok sınavmış, yok efendim üniversiteymiş, aşkmış, dost kazıklarıymış, bokmuş püsürmüş.. Yine de ben, hepsinin üstesinden geleceğine canı gönülden inanıyorum. Sen benim tanıdığım en zeki, bilinçli ve tatlı çocuktun; tabi büyümen iyi oldu bir yerde, en yakın arkadaşım oldun. Sanki sen büyüdükçe aramızdaki yaş farkı küçülüyor ha, ne dersin? Ben büyümemek için deli gibi çabaladığımdan olabilir tabi bu :)

Seni acayip çok sefiorum..

Dünya üzerindeki herkesten çok, tahmin edemeyeceğin kadar çok..

Umarım yeni yaşın sana hep güzellikler getirir, gerçek aşkı bulursun, hep sağlıklı olursun, sınavı kazanırsın, ya da ne bileyim işte süper bir üniversiteye gidip ordaki insanları çileden çıkarırsın (ihihi ^.^). Ama en önemlisi hep mutlu olursun umarım..

Ve hayat sana hep adil davranır.

Birlikte geçireceğimiz nice yaşlara diyorum..

Seni çoooookkk seviyorum,

iyi ki varsın ve iyi ki benim kardeşimsin,

başka bi zırtapozun kardeşim olmasına katlanamazdım galba!

Doğum günün kutlu olsuuunn!!!

Okurken içindeki duygusal tontinin ortaya çıkacağını biliorum, bak sakın ağlama, ben ağladım senin yerine. Özledim de mınaki. Gel artık yiter hüleyn! İki gün sonra birbirimizi yemeye başlayacak olsak bile gel işte.. E tabi insanın kendini bilmesi güzel! ;)

Nymphea'da Bayram

2010-09-14T09:31:00.001+03:00

Hellouu tekrar minnoşlar, farkındaysanız hızımı alamadım yazıyorum! Tutabilene aşkolsun!

Bu bayramda malesef Adana'ya gidemedim, zira hatırlarsanız geçen hafta dönmüştüm.. Bayram sabahı saat 12de uyandım, kapımı çalan bile olmadı ilginç bir şekilde -sanırsam önceki bayramlardan ders aldı mahallenin çocukları, kaknem suratımı görmek istemediler- .. akşamüstüne kadar çalıştım, akşam ne yapsam diye kara kara düşünüyordum ki.. Nymphea aradı.

Nymphea benim hem üniversiteden hem de eski iş yerimden canım arkadaşım, aynı zamanda http://niffea.blogspot.com/ 'un yazarı. (sayfasını mutlaka ziyaret edin, çok iyi bir edebiyat ve müzik zevki vardır, arkadaşım diye demiyorum hani) Zaten hafta içi konuşmuştuk bayramda mutlaka görüşelim diye. Bayramın birinci gününden çarpışıverdik.

Nymphea'yla üç ay önceye kadar komşu sayılırdık, ikimiz de Bakırköy'de oturuyorduk; hoş, işten güçten pek sık görüşemiyorduk ama şimdi aramızdaki mesafe biraz daha uzadı, Nili Bakırköy'e biraz(!) uzak banliyöye taşındı. (Banliyö ne güzel bi kelime.. ban-li-yöööw) Ben genelde kıçkıça girmiş mahalle insanı olduğum için önceleri endişelenmiştim, o kadar uzağa taşınacak diye.. ama gittim, gördüm, onayladım. Banliyö ne güzel bir şeymiş anladım. Gece orada kaldım ve çooook uzun süredir ilk kez bir kez dahi uyanmadan uyudum.. O kadar sessiz ve huzur doluydu ki! Tamam tamam, aslında çok da uzak değilmiş, express otobüse binince 40 dakikada oradaydım, şaka gibi yani..

O kadar uzun süredir görüşemiyorduk arkadaşımla, ne kadar çok şey birikmiş konuşacak, biz iki geveze cır cır cır gecenin bi saatine, Emmo işten gelene kadar lafladık, dedikodu yaptık (Emmo Nymphea'nın eşi).. Yine de bitiremedik tabi. O kadar güzel vakit geçirdim ki, ilaç gibi geldi, nasıl da özlemişim canım arkadaşım yaa..

Konu Nymphea'ya gelince, söylemem gereken bir şey var. Kendisi süpper yemek yapar, süpper pasta yapar, pek maharetlidir maşallak. Yeni ev de tam onun bu özelliğine uygun olmuş, koccamaann bir mutfağı var, zaten tüm vaktimizi de orada geçirdik :)

Ay çok güzeldi..ama çok gevezelik yaptım, bayılmayın tamam, ayy napiim ne zamandır yazmıyorum ya dilim şişmiş..ya da parmaklarım ay neblim işte :) E tabi fotoğraf da çektim hadi hadi buyrun..

Önce pastalar yenildi, üzerine de kahve içildi.. E tabi Türk kahvesi olunca fal da bakıldı :) Fotoğrafı Emmo çekti ben fal bakarken kendisine..

Sabah mutfaktan gelen tıkırtılara uyandım. Allahım o ne güzel kahvaltıydı öyle! Anne eli değmiş gibi.. Ben tek yaşadığım için en lüks kahvaltım yumurtalı ekmek oluyor tatil günlerinde, insan tek başına olunca hiçbir şey yemek istemiyor ki..

Kahvaltının en bomba parçası çökelek salatası, memleketten gelme, ev yapımı çökelek. Oyh! Bayılırım!

Nymphea'nın balkonundan reyhanlar.. Ben ilkokuldayken rahmetli babannem mendillerimin arasına koyardı reyhan. Cebimden çıkarınca sınıf kokardı resmen..

Daha sonra arkadaşlarla Büyükçekmece sahilinde bir yere gittik. Bir yer dedim zira nasıl tanımlayacağımı bilemedim, yeşil çimenler, uzun tahta masalar, kendin pişir kendin ye mamalar, voleybol, paintball.. Ismi Wattabe, belki gideniniz olmuştur daha önce. Güzel, huzurlu bir yerdi..

Ama süper komik bir şey oldu! Tam oturmuş kahvemizi içiyorduk, ilerimizdeki koca ağaçtan kuş sesleri geliyor, ama nasıl canlı, nasıl yüksek bir cıvıltı! İşte o cıvıltı neymiş biliyor musunuz?! Hoparlör! Evet evet aynen öyle, meğerse kuş seslerini teypten çalıyorlarmış.. Bayaa güldük tabi. :D

Paintball ile ilgili görevli bizi biraz ürküttüğü için oynamadık bi kaç kişi.. Ay zaten hiç benlik bir şey değil o paintball. Üstüm başım kirlenir hiç gelemem ayh! :) Biz o arada Türk kahvelerimizi içtik.

Voleybol oynadık.. yani oynadılar, benim nasıl bir yeteneksiz olduğum ortaya çıktı ehehe :) insan bi topa vuramaz mı yaaa!

Benim için çok güzeldi, umarım en kısa sürede tekrar biraraya gelebiliriz..

Tişkür ederim canım arkadaşım!

Yoort! - Ortaköy

2010-09-13T21:39:00.000+03:00

Selam Minnoşlar!

Neredeyse bir ay oluyor Yoort!'a gideli.. Bi türlü fotoğraflara el atamamıştım ancak şimdi yazma fırsatı buluyorum :) Havalar ısındı ben frozen yoort yiyin diyorum ama yenir n'olmuş yani? Bizim içimiz sıcak bebeim!

Bir Cumartesi öğleden sonrası yakın bir arkadaşımla ne yapalım ne yapalım diyip de Ortaköy'e kendimizi attığımızda keşfettik mekanı. Dondurmaya rakip dondurulmuş yoğurdu çeşit çeşit meyve ile servis yapan bu minnak kafenin içerisi oldukça minimal döşenmiş, ama kesinlikle soğuk değil..

Yoort'ta içeri girdiğinizde gözünüze çarpacak iki şey var, koccaman bir "Kusura Bakma Dondurma!" afişi -ki çok doğru!- ve japon tarzı oyuncaklar.. Keşke o oyuncakları da satsalar o kadar tatlılar ki..

Personeli çok sevimli, sıcak insanlar, dondurulmuş yoğurt oldukça lezzetli, meyveler taptaze :)

Mekanda yalnızca dondurulmuş yoğurt değil waffle, meyve salatası, saf meyve suyu bulmanız da mümkün.. Ama ben sadece Yoort! yedim, içinde de mango ve lychee vardı. Fazla detay yazmak istemiyorum zira fotoğraflar anlatıyor.

Kendi yoğurduma hemen saldırıp bitirdiğim için, fotoğraf çekmek aklıma geldiğinde çaktırmadan komşu masanın siparişlerinin çektim tabi ^.^

Kesinlikle gitmenizi tavsiye edeceğim bir mekan.. Ha, Ortaköy'e kadar gitmişken Ortaköy kedisi fotoğrafı çekmeden dönmek olmaz diye, aşağıdaki meraklı minnoşu fotoğrafladım!

Miyaw is BACK!!!

2010-09-05T22:09:00.000+03:00

Cağnım minnoşlarım!
Ben döndüm..
Hoşbulucam, ümitliyim. :)

Bundan sonra artık sıcakların rehavetinden de kurtulduğumuza göre, daha sık yazarım diye düşünüyorum.
Hem tatilimi de yaptım, hatta İstanbul'a döneli 2 saat falan oldu, ayağımın tozuyla yazıyorum.
Tatilde önce Kaş'ta, sonra da Adana'daydım.

Kaş'a yolunuz düşerse Ferah Otel'de kaldım, fazla bir lüksü yoktu ama tertemizdi ve çalışanlar ve sahipleri çok tatlı, ilgili insanlardı. Ayrıca Toby's de yemek yemeyi ve Echo Bar'da eğlenmeyi de unutmayın eğer giderseniz. Saklıkent'i ve Kekova'yı da mutlaka görün derim.

1 hafta boyunca güneşlenirken ve yollardayken Khaled Hosseini'nin Bin Muhteşem Güneş'ini bitirdim.. Uçurtma Avcısı'nı da geçen sene bu zamanlar bitirmiştim ama bunu okumak fırsat olmamıştı bir türlü. Uçurtma Avcısı kadar olmasa da, bu da çok güzel bir kitaptı. Tavsiye ederim henüz okumayan varsa.

Neyse,
İşte size bi kaç foto..
En kısa zamanda tekrar görüşürüz, koccaman öpüyorum.

La Villa otelin beach'inden günbatımı

Ölüdeniz kadar olmasa da Kaş da yamaç paraşü konusunda oldukça popüler.

Kaş kedileriyle de bayaa meşhur..

Saklıkent'te mutlaka kanyon yürüyüşü yapın ama fotoğraf makinenizi boşu boşuna yanınıza almayın.. ıslanabilir, düşüp kırılabilir.

Oraya kadar gidip Kaputaş plajında denize girmeden, sahile yatıp dalgalarla debelenmeden sakın dönmeyin, aşağı inen 183 basamağın hepsini geri çıkmaya değer!

Bir öğleden sonranızı mutlaka Patara'ya ayırın, kumsalda yürüyün, kitap okuyun, güneşin ve kumun tadını çıkarın.. Burası Türkiye'nin en uzun plajı, gündüz bize akşam Caretta'lara ait :)

Mutlaka Üçağız(Kekova)'dan tekne turuna çıkın, Kaleköy'ü görün, ev yapımı muzlu ve şeftalili dondurma yiyin..

Oralarda çalınır, ıslanır falan diye korktuğumdan, aslına bakarsanız yanımda olsa yayılıp tatil yapamayacağımdan ötürü D90'ımı götürmemiştim yanımda, o yüzden fotolar compact makine ile çekildi, bu seferlik affedin..

yokum.

2010-07-28T00:45:00.000+03:00

bi süredir yokum minnoşlar..
pek canım istemio yazmak..hevesim kaçtı, bu ara onu kovalıyorum.
yakalayınca geri gelicem.

yaşadığımı haber veriim dedim..
yeni takipçilerim; kansınız, cansınız hoşgeldiniz.

herkese koccaman mwak'lar,
görüşmek üzere.

p.s.: twitter'dayım, bak sağda linki var, kop gel bebeyim.şşş ;)

Londra'dan bi kedi geçti!

2010-07-08T01:40:00.000+03:00

Minnoşcanlar hellooo, hi, hiya, how do you do?!?!?!

Hepinizi çok özledim, hala okuyamadım blogları, çok üzgünüm.. :(

Londra'daydım geçen hafta iş için, Cumartesi de bana kaldı, sırtımda çantam, boynumda makinem, sabah 10'dan akşam 10'a kadar yürüdüm, evet bir metro bileti alıp her durakta inip yürüdüm! Manyak mıyım neyim, ayaklarım su topladı :) Ama değdi, bi dolu insanla tanıştım, konuştum.. Bi dolu fotoğraf çekiceimi de söylemiştim ya, çektim. Şimdi post edeceklerim yalnızca Londra'da geçirdiğim günün fotoları, hatta onların çok az bir parçası, daha sonra İngiltere'de olduğum süre boyunca ne yiyip ne içtiğimi de post edicem ve bir de kaldığım Windsor'ın fotolarını..

Lafı fazla uzatmayayım.. Burdan buyrun..
Fotoğrafların üzerine sağ tıklayıp yeni sekmede büyük hallerini görüntülemenizi tavsiye ederim..

urban bir abi ve Waterloo istasyonu

Londra'nın simgeleri

London Eye güvercini ve Gaydacı Amca

Piccadilly'de tube'dan indim, hobarey ne göreyim, Gay Pride'ın ortasında buldum kendimi! Yuppiii!!!

İşte benim için poz veren Cupid ve yüzlerce metre uzunluğundaki Rainbow Flag, o kadar eğlendim ki orada! Süper bi tesadüf oldu!

Über sevimli gayler ve travestiler..

Sokak gösterisi yapan pembe boxerlı abi ve ilginç bi izleyici.. daha sonra üzerinde çalışıcağım bu iki fotonun.

Yoruldum, bi sandwich ve kahve molası için Green Park'ta mola verdim..

Her Majesty'nin evi lö palas dö la Buckingham..

Akşam üstü Leicester'da tiyatrolar..

ve sokak çalgıcıları..

Yine Leicester'da karşıdan karşıya geçerken..

Gelelim favori fotoğraflarıma...

Big Ben

Big Ben'in karşısındaki bi performans sanatçısı, bu fotoyu sevdimmmm!

Leicester'da gizli gizli çektiğim bi amca..

Bu fotoğrafı da çok sevdim..

Ve Windsor'a dönerken..

Waterloo'da 15. peron ve yorgun patilerim..

Eeee? Nası buldunuz? Umarım biraz da olsa kendiniz gezmiş gibi olmuşsunuzdur.. Ben fotoğrafları büyük bir zevkle çektim, aslında artık eskisine göre daha da iyi çektiğimi farkettim. Siz de beğendiniz mi çok merak ediyorum..Yorumlarınızı esirgemeyin piliiizzz :)

Fotoların hepsinde %55 cross process var, göze biraz daha sıcak görünsün diye böyle düzenledim.. Hepsini Nikon D90 18-105mm VR objektifle, büyük bir çoğunluğunu diyafram öncelikli ve 200 ISO'da çektim. Detay merak eden olursa bilgi verebilirim. Ve evet, fotolarda crop var tabi ki :)

Uuuuuww!

2010-06-30T06:25:00.000+03:00

AHL dış hatlar terminalindeki Sıtarfakstan da blog postu girmedim demeyeyim :D
Öpüldünüz, ben chai tea latte'mi içip didiom :) özleyin beni! Meooow!

London bridge is falling down!

2010-06-29T00:09:00.000+03:00

Minnoşlarım! Yaaaaa sizi çok özledim.. Bu ara çok yoğunum hiç blog okuyamıorum. Deli gibi merak ediorum neler yapıosunuz falan..ama fırsatım olmuo yaa :(

Çarşamba sabah Londra'ya gidicem iş için, dönünce birikmiş her şeyi okumayı planlıyorum. Umarım hepiniz iyisinizdir, her şey şokelladır.

Kocam öpüoreee! Bi dolu potorakla dönücem hazır olun ha!
Artık bi ay çevirir çevirir post ederim :)

Kendinize iyi bakın, ay lev ye lann!

Lazanya-nın günlüğünden MİM :)

2010-06-28T10:42:00.003+03:00

Hellooouu minnoşlar,
Mithiş bi hafta sonunun sonrasında minnoşlar minnoşu Lazanya'mın mimiyle karşınızdayım.

Lazanyam kuralları koymuş:

Mimlediğim kişiler blog linklerini verdiğim gibi postlarının başında Lazanya'nın blog linkini yayınlayıp; konu kısmına LAZANYA-NIN GÜNLÜĞÜNDEN MİM yazıp soruları cevaplamaya başlayacak. Cevaplarının altında da 5 kişiyi mimleyecekler. O kişiler de bu kurallara uyup bunu devam ettirecekler. Bunları mimlediğiniz kişilerin blog url adresleri ile takip edeceğiz..

Benim cevaplarıma gelince...

1. Hangi işleri yarım bırakırsın yada bıraktığın neler var?

Ehehe.. Bulaşık yıkamak başta gelmek üzere sevmediğim her işi, hatta düşündüm de..ya ayrım gözetmeksizin bildiğiniz her işi (profesyonel işim haricinde) yarım bırakırım..bırakmadıysam da bırakabilirim, söz veremem :)

2. Yakın zamanda kaybettiğin biri var mı?

Hayatını kaybeden kimse yok çok şükür ama eskiden en yakın arkadaşlarımdan olan biri artık hayatımda değil.. Aslına bakarsanız örnek teşkil etmesi bakımından söyledim bunu zira eksikliğini bir kayıp olarak görmüyorum..

3. En ağır bulduğun, sana dokunan bir yemek var mı?

Olmaz mı?! Bir otobur olarak; et, yazın yenilen yumurta vs bana dokunur. İçliköfte, mantı yemem, yiyemem, içim bulanır.

4. Cinsellik ve aşk anlamında unutamadığın biri var mı?

Var :)

5. Çocukken sevdiğin çizgi filmler?

Hepsini izlerdim ama Clementine en sevdiğimdi. Bu şekilde yaşım ortaya çıkıcak laaağn! :p

6. Blogger'a ne zaman kayıt oldun? Kim vesile oldu? Nereden duydun?

Blogger'a 2005 yılında eski sayfam http://www.dikkatkedivar.blogspot.com/ ile başlamıştım. O zamanlar sosyal medya çok yaygın değildi aslında, ben sadece içimdeki buhranların bi kaydı tutulsun diye yazıyordum. Sanırsam PCNet dergisinde duymuştum.. Sahiden duruyor mu o dergi? :)

7. Çok paran oldu neler yaparsın?

Kendime bi Istanbuldan bi de Foça'dan iki ev alırım, kalanı ikiye bölerim. Yarısını aileme veririm. Geri kalan yarısını bir sermaye aracıyla işletirken, dünyayı gezerim. Ha olur a biterse param, döner işime gücüme bakarım kaldığım yerden, çok da fifi lan derim.

Benim cevaplarım bu kadar..
Şimdi mimleyeceğim 5 kişiye gelelim:

Memican
Burj

Sunasan

Arenom

Rory

E hadi bakalım minnoşlar..Kolay gelsin :)

Untouch!

2010-06-21T23:51:00.000+03:00

Bugün akşam benim apartmanın altındaki minnoşları fotoğrafladım..

Fotoğraflarda hiçbir retouch işlemi yok (iki ya da üçünde crop* var, onu da anlarsınız) arkadaşlar, bakalım beğenecek misiniz.. Sağ tıklayıp yeni sekmede büyük hallerini görüntüleMELİsiniz, zira bu ufacık hallerinden hiçbir şey anlaşılmıyor.. elbette orijinal boyutları gelmicek tabi..

Sözü uzatmıyorum, minnoşlar konuşsun.

crop*

poz verdi resmen maymun yaa..

crop*

bunda da black&white dışında bir şey yok..

Eeee ne diosunuz? Nası olmuş?

After all tomorrow is another day

2010-06-21T02:24:00.000+03:00

Paria bebeğim, blog postunu çaldım gibi olacak bu şimdi, kızma, ne zamandır bir şey yazamıyorum şöyle içimden gelerek..
Hani yazamamam tam da bu yüzden sanırsam, işte tam da senin şarkının anlattığı gibi..Bir sürü haller içinde halim derken, buldum, ben tam da bu haldeyim...derdimi anlatmak için paylaşmak istedim ben de.

http://fizy.com/s/1ah39a

Ama aramaktan yoruldum, aramaktan korkar oldum arayıp da bulduklarımı gördükçe. Artık kafamı kaldırıp bakmıyorum bile etrafıma, olur ya, görürüm diye.. Çok istiyorum..ama yine de görmek istemiyorum.

Neyse...

"Oh, I can't think about this now! I'll go crazy if I do! I'll think about it tomorrow." dedi içimdeki Scarlett O'Hara.

After all..tomorrow is another day!

Bugün benim doğum günüm..

2010-06-10T22:42:00.004+03:00

Buruk biraz..
Ama ümit dolu.
Ama minnet dolu..
En önemlisi sevgi dolu..

Bir yaşıma daha giriyorum. Biraz daha ben olarak, kendime biraz daha sizden katarak.
Biliyorum, gece 00:00'ı gösterince saat; başlicaksınız aramaya, feysbukuma bir şeyler yazmaya..Bu yazıyı okuyup altına yorumlar yazacaksınız, üşenmezseniz.

Doğum günleri benim için senenin en önemli günüdür.
Hani Oscar ödül törenlerinde kazananın açıklanır ya,
İşte bugün kazanan benim!

Çünkü her şeyden önce hayattayım, sağlıklıyım, yakında da olsa sevdiklerim, uzakta da; ben onların yanındayım.
Akıllarının kalplerinin ve ruhlarının bir köşesinde, sarıp sarmaladıkları güzel bir yerdeyim.

Ve mumları üflerken dileyeceğim çok az şey var; sağlık, huzur, mutluluk.
Bu yazıda adı geçen herkes için.

O yüzden fazla söze gerek yok artık sadece teşekkür etmek istiyorum..

Anneme, babama, güzel kardeşim Müge'me, bitanecik kuzenlerim Suna'ma ve Uzi'ye, Halam'a, Dayım'a..

Dostlarım; Memican'a, Sarı kuzum Eren'ime, Güzeller güzeli Demet'ime, Burj al Amour'uma, Küket'ime, Vu'ya, Bakırcı'ya..

Yüreği güzel arkadaşlarım; Biirim'e, Gamze'ye, Öma'ya, Ewo'ya, Orcus'a, Çiidem ve Cero'ya, Hüs'e, Peyker'e ve Boncuk'a, Oya Ablama, Ayça'ya, Hakan'a, Tümay'a ve Yunus'a..

Biricik patronlarım, Taci Abi'me ve Coşkun'a..

Ve çoğuyla yüzyüze tanışmamış olsam da, bu sayfada benim yanımda olan; sevincimi, üzüntümü, sevgimi paylaşan, içlerinin güzelliklerine canı gönülden inandığım Nymphea'ya, Monera'ya, Zuzu'ya, Rory'ye, Cero'ya, Kara'ya, Tutsi'ye, Lazanya'ya , Paris'e ve Can'a..

Hepiniz çok güzel insanlarsınız, iyi ki varsınız, kansınız, cansınız..
İyi ki doğmuşum da, sizleri tanımışım..

Doğum günüm kutlu olsun.
Sizi seviyorum, çok.
♥

Miyaw.

Ben dostlarımı ne kalbimle, ne de aklımla severim;
Olur ya,
Kalp durur, akıl unutur..
Ben dostlarımı ruhumla severim,
O ne durur, ne de unutur.

Rumi.

Not: Yeri gelmişken, eski sevgililerime de teşekkür ederim, beni ben yapan biraz da onlar; çükleriniz düşer inşallah pislikler! :)

Bok kokulu Büyükada, mis gibi fotoğraflar..

2010-06-07T00:56:00.001+03:00

Geçen hafta pazar günü Büyükadaya gitmiştim..
Allahım o ne koku! İğrençti.
Gitmeyi düşünürseniz gitmeyin, ben Aya Yorgi'ye kadar çıktım, işte size fotoğrafları...
Umarım gezmiş kadar olursunuz.

Fotoların üzerine tıklarsanız büyüyo. Valla bak. Ben denedim.

Adanın simgesi faytonlar..Benim gördüğüm en büyük plaka 200lerdeydi. Hatta ne kadar doğru bilmiyorum ama birisi kayıtlı 700 civarında fayton olduğunu söyledi. 1500 at! Kokunun sebebi!

Aya Yorgi'ye çıktım ama bi daha hayatta çıkmam.

Yukarıya araçla çıkmak yasak, ama bazıları eşeklerle çıkıyorlardı.
Yazık dedim içimden sadece. Kendini taşıyamayan koca koca adamlar utanmadan eşek sırtında tırmanıyorlar. İnsanda azıcık acıma olur be! Ama bazı eşekler çok güzeldi yaw..

Bu da arkadaşım eş, arkadaşım şek, arkadaşım eşek fotosu..

Adanın tek sevdiğim yanı kapıları oldu. Her biri dantel gibi işlenmiş çok estetik kapılar..

Hepsi de çok romantikti..

Evler deseniz onlar da çok güzeldi..

Ada vapuru yandan çarklı falan değildi..

Dönüşte vapura dadanan martılardan acayip tırstım.

Adaya bir daha gitmek isterim, mesela kışın, belki sevgilim olursa..

Kokmaz heralde o zaman.

Fotolar nasıl olmuş peki?

2. Geleneksel Fotoğraf Pazarı Konu Başlığı

2010-06-06T23:53:00.000+03:00

Geçen haftaki konu başlığını ben hain bi planla öne sürmüştüm, bu haftaki konu an itibariyle hain hain sırıtan Monera'dan.

Bağımlılık.

Bakalım neler çıkacak..

Ha bu ne ola ki derseniz, ahanda budur derim.
Muak!

1. Geleneksel Fotoğraf Pazarı - İnanç

2010-06-06T04:36:00.002+03:00

Monera ile düşündük taşındık, bize rahat batar aga dedik. Hazır fotoğraf makinelerimize de ufak çaplı servetler yatırmışken, şahane (!) fotolar çekme yoluna birbirimizi gaza getirerek girdik.

Bundan böyle her pazar, bir konu belirleyip, bir sonraki pazara kadar o konu ile ilgili fotoğraf çekip sayfalarımızda yayınlayacağız. Hatta bize katılmak isterseniz müthiş mutlu oluruz.

Katılım şartları (oha çok ciddi oldu lan!) şöyle olacak:

Bu olaya katılmak istiyorsanız Monera'nın ya da benim postun altına yorum yazıp, öncelikle sesini duyurun,
Bu hafta fotoğrafın konusuna ben karar verdim, haftaya Monera karar verecek, ve eğer katılırsanız bize, bu döngü sonraki haftalarda sizi de içine alarak sırayla devam edecek. Tabi ki sırayı bozabiliriz, canınız sağolsun.
Biz her haftaki postta birbirimizin adreslerini de yazıya ekleyeceğiz, siz de sonraki haftalarda bu rahatsızlığımıza katılmak isterseniz, sizin de blogunuzun adresini kendi sitelerimizde vereceğiz, ki okuyucular daha fazla fotoğrafa erişebilsin. Tabi ki siz de bizim sayfalarımızın linklerini yazınızda belirteceksiniz.
Bu durum katılımcılar için her hafta olmayabilir, zira paşa keyfimiz bilir, darlanmak değil eğlenmek gibi ulvi bir amaca hizmet ediyoruz. Eksiklerin olduğu haftalarda kalan ekip devam edecek postlara. Yani giriş çıkış serbest.
Son olarak fotoğrafınızı nerde, nasıl ve ne düşünerek çektiğinizi belirten kısa bir de yazı yazarsanız çok iyi olur.
Yok bee senle mi uuraşıcam diosanız, o da güzel bi fifi.

Hepsi bu!

Fotoğrafın büyük hali için üzerine tıklayın lütfen.

Bu haftaki konumuz için ben birazcık çakallık yaptım itiraf etmeliyim. geçen hafta bok kokulu Büyükada'ya gitmiştim ve gitmişken Aya Yorgi'ye -ki ben ona zorlu tırmanıştan ötürü Ayı Yogi diyorum- tırmanmıştım, işte bu fotoğraf Aya Yorgi'de çekildi. E tabi hazır fotom varken, konuyu belirlerken inanç diye atladım hemen. Ben inançlı bir insan değilim. Ama bu mumlar benim iki dileğimin mumları. Biri kardeşim için, diğeri kendim için. Benim inanmadan gidip de mum yakmam dahi ironik ve yer yer sarkestik olduğu için konumuz inanç oldu diyebilirim. İsim ise Credo. ( Credo Hristiyanların Amentüsüdür)

Fotoğraflarımız hakkındaki yorumlarınızı yazarsanız çok sevinirim.

Hadi siz de bize katılın.

Çok seviniriz gerçekten.

Lütfeeeen :)

Sevgiler Minnoşlar! Kalp.

Not: Monera'nın bloguna uğramadan geçmeyin, olur mu? .Kalp.

Amaçsız bir hayat yaşamanın dayanılmaz hafifliği

2010-06-02T19:54:00.002+03:00

Benim bir amacım yok.
Bir hedefim yok.
Hayattan beklediğim net bir şey yok.

Aile kurmak istemiyorum.
Çocuk sahibi olmak istemiyorum.
Herhangi bir şey olmak istemiyorum.
Sabit bir noktada kalmak istemiyorum.

Özellikle e-mailler aktif bir şekilde kullanılmaya başladığından bu yana hemen hemen hepinize gelmiş olan, hayatı yaşa, hayatı erteleme, yok mutluluğun gelmesini bekleme, sen ona git, yok bok yok püsür mottolar dolaşır ya ortada.. Hani yapmanız gereken ama asla yapmadığınız şeyleri anlatır.. Yolda gördüğünüz küçük bir çocuğun, yaşlı bir teyzenin yüzündeki gülümsemeden mutlu olmak, karşılıksız yaptığınız bir iyiliğin insanların üzerinde bıraktığı etkiden huzur bulmak.. İşte ben bunları çok ciddiye alıp, hayatını bu şekilde yaşayan bir insanım. Ve benim yegane mottom "Minimum beklenti eşittir minimum hayal kırıklığı"dır.

Şimdi bunları neden anlatıyorum.. Dün akşam Burj'la konuşuyordum.. Burj, benim çok yakın bir arkadaşım ve şu anda hayatı ile ilgili önemli bir adım atmak üzere.. Hayat dediğimiz şey Türkiye şartlarında hepi topu 75 yıllık bir süreye tekabul ettiğinden, Burj'un bu 6 aylık potansiyel değişime adım atma kararı cidden de -üzere- bir zaman dilimini kapsıyor.. Kendisi İstanbul'a taşınacak -umarım- ve şu anda bununla ilgili çalışmalar yapıyor. İş aramaktan tutun da "Yanımda hangi eşyalarımı götürsem acaba?"'ya kadar..

Tam burada şunu söylemem gerek sanırsam; ben İstanbul'a taşınalı tam tamına 1 yıl, 6 ay, 15 gün, 4 saat oldu. Şanslıydım, Adana'daki işimde çalışırken buradan gelen bir teklifle bir tek bavulumu alıp gelmiştim. Memican'la beraber yaşayacaktım, bir şekilde olmadı maalesef. Ama ev buldum taşındım yerleştim.. Bir yandan 8-6 çalışırken bunları halletmek hiç kolay olmadı -hem de benim gibi doğduğu günden o zamana dek Adana'dan uzakta yaşamamış- sosyal fobik bir insan için.

İstanbul deyince insanın aklına yapacak ne kadar çok şey geliyor değil mi? Kusura bakmayın da, nah! öyle canım! Hele ki tek başına yaşayınca, masraflarınızı tek başınıza karşılıyorsanız çok da kolay değil o yapılabilecek bi dolu şeylerin ucundan tutmak.

Biz tam da Burj'la telefonda bunları konuşurken, benim bu hevessiz, hiçbir şey yapmayan hallerimi anlatmam onu çok üzdü :( Çünkü dedim ya, benim hayattan bir beklentim yok! Oysa olmalıydı. Beni hayata bağlayacak bir şeyler olmalıydı. Bir hobi, bir sosyallik, bir şey işte! Oysa dışarıdan ne kadar da sosyal, sevgi dolu, beş yüz bin milyon arkadaşı olan biri gibi görünüyordum. Sanırsam büyük hayal kırıklığı oldu senin için Burj, ha? Reklamlarında leziz görünen bir Whopper'ın paketin içinden çıktığında amele sümüğüne benzemesi gibi. :)

Dün akşamdan bu yana bunu düşünüyorum işte..
Uykularım kaçtı.

Ben işe yaramaz bir insan mıyım?
Yani şimdi ben hayatımı boşa mı harcıyorum?
Halbuki her şeyin en iyisini, en güzelini bilirim, her konuda bir fikrim vardır, örnekler çoğaltılabilir falan..

Sabah Biirim yetişti imdadıma..
Sessiz sessiz içime kapanmış bunları düşünürken, benimle düşündü, daha önemlisi beni düşündürdü.

Yazımın bundan sonrasına, kendi fikirlerimi onun bana söyledikleriyle harmanlayıp devam ediyorum.

Ya bir hedef belirlersin ve hergün o hedefe doğru ne kadar yaklaştığının ya da ne kadar uzaklaştığının derdine düşersin.. Ya da yaşarsın hedefe vardığında tadacağın mutluluğu, yol boyunca. Yani hedefe endekslenmeden, hedefin kölesi olmadan. Yani şimdi kemanı seven bir çocuğa zorla keman çalmayı öğretmek nasıl sıkacaksa, bir şeyler yapmış olmak için, sürekli bir yerlere yetişmeye çalışan beyaz tavşan olmak da beni öyle sıkar. Hanginizi sıkmaz bilmiyorum ama ben hiç öyle hırslı, gözü pek bir insan olmadım. Hayatı yaşamak için önünde kotalar, şartlar, -meliler -malılar olan bir düzene oturamam ben. Ya da o düzen bana oturamaz. Buraya kadar antisosyal bir insan gibi görünebilirim ama kazın ayağı, pardon Miyaw'ın ayağı öyle değil. Her sokağa çıktığında yoldan geçen çocuklarla, yan masada oturan gençlerle, tezgahın arkasında bir şeyler satan amcayla, karşıdan karşıya geçmek isterken trafiği durduramayan ninelerle, dedelerle tanışırım ben. Hikayelerini dinler, onlarla sevinirim, yeri gelir üzülürüm.

Banka hesaplarım dolu olsun, evim olsun, arabam olsun, kocam olsun, çocuğum olsun, olsun da olsun, hadi onu da yapalım bunu da yapalım triplerim yoktur. Hatta insanlara kendimi anlatmak gibi gayelerim de yoktur çoğu zaman. Anlayan anlar. Anlamayan yol alır. Ha şimdi bunları anlatıyor olmamın sebebi, size kendimi anlatmaktan çok, kendimi anlamaya odaklı. Zira farkındaysanız ben hiç bu kadar uzun yazılar yazmam. Ama bugün kendime o kadar üzüldüm, kafamın içinde öyle yerlere gidip geldim ki, profesyonel bir yardım al çağrısını kulak ardı edip, kendi kendime terapi yapmak istedim.

Ama tüm bunları düşünürken karar verdiğim, daha doğrusu kendime uygulama sözünü verdiğim bir şey var.
Yaşamak için çalışmak.
Evet bunu Biirimden feyzalarak söylüyorum, ve onun da dediği gibi çalışmak için yaşamak çok tehlikeli, her ne kadar sistem şu anda bunu pompalıyor olsa da.

Şimdi etrafıma bakıyorum ve daha net görüyorum, hedef falan yalan. Hepsi işin marketing kısmı. Çünkü gerçekten görmek istersek, hayat boş. Yüzleş bununla bebeğim! Hayat çok boktan ve önüne hedefler koyup da uygulayamayacağın kadar -daha doğrusu- uygulamaya kalkıp zaman kaybetmemen gerektiği kadar kısa!

Her gün ölüyoruz. Her saat ölüyoruz. Her dakika ölüyoruz. Tam da şu anda, şimdi..şimdi ölüyoruz. Gözümüzü açıp etrafımıza bakmadığımız her zaman, gördüklerimizden mutlu olmak için bir sebep bulmadığımız her zaman biraz daha boşa yaşıyoruz. Yani s.kmişim hedefi, amacı, istekleri, konsantre hevesleri. Hayat geçip gidiyor işte. Ne bileyim bir yemek kursuna gitsem, kitap klubüne katılsam, trekkinge falan çıksam; sadece meşgul olmak için yani, elime ne geçecek? "Eee sonra?", "Sırada ne var?", "Şimdi ne yapacağım?" sorusuna beni çıkaracak bilinçli her türlü aktiviteyi büyük bir hevesle(!) reddediyorum.

Benim yegane hedefim olsa olsa bulunduğum her yerde huzur olması için uğraşmak olabilir. Mutlu olmak için her yapacağım hareketi gözden geçirmek olabilir. İnsanları üzmemek için debelenmek olabilir; kaldı ki bunlar bile birer hedef değil, birer yaşam tarzıdır.

Yani şimdi daha çok para harcayıp, alışveriş merkezi denen beton yığınında sahte yüzlere bakmak mı, yoksa arka sokaktaki güleryüzlü bakkal Engin'le oturup bir demli çay içmek mi? Bunca anlattığımdan sonra sanırım siz de buna benim adıma cevap verebilecek kıvama gelmişsinizdir.

Dostlarımla, hatta sadece dostlarımla değil; yüzünde, sözünde ışık gördüğüm her insanla paylaşacağım her kelime anlam yüklü; bu hedeflenebilir mi? Komşumla oturup bir acı kahve içmek, içtikten sonra yalan da olsa, umut olsun diye fal kapatmak anlam yüklü, bu hedeflenebilir mi? Arka bahçedeki gencecik anne kedinin benimle oturup dertleştikten sonra yavrularını sevmeme izin vermesi anlam yüklü, bu hedeflenebilir mi?

Mutsuzluğun bile güzel yanı mutluluğa daha fazla aşık olmamız değil mi?

Benim tüm gün düşündüklerim bunlar, geldiğim nokta bu.

Tek bir şey var dikkat etmem gereken..
Tüm bunları sorguladığıma göre kırılgan bir ayarsızlık var bir yerlerde.
Ve evet, soluduğum havada sevgi eksik.

O da olsa tam olacağım.

Kalbimi kırmamak için aramaktan vazgeçmiştim. Ama şimdi çizginin ne tarafındayım bilmiyorum.

İmir'in itleri..

2010-06-01T00:33:00.002+03:00

Yeme-içme postlarına tam gaz devam ediyorum. Hazır yaz gelirken bi kaç kilo eksiğim var da, tamamlayayım dedim. :)

Cumartesi günü öğleden sonra çocukluk arkadaşımın İstanbul'da olması vesilesiyle -biz iki oburcan- attık kendimizi Taksim'e.. Önce Helvetiya'da hafif bir yemek yedik :) Helvetiya'dan daha önce bahsetmiştim ve yine orda kendimi zeytinyağlıların içinde kaybedip, fotoğraf çekmeyi unuttum! Ev yemeğine hasret bi insan olarak, oraya bayılıyorum. Ve bir daha ki gidişimde azıcık hakim olup kendime bi dolu fotoğraf çekiciim minnoşlar, merak etmeyin.(Enginar bi harikaydı!)

Helvetiya'dan çıktık, baktık saat henüz erken, ilk önce akşamki rakı-balık ritüelimiz için yer ayırttık sonra da ver elini Midpoint. Tabi Cumartesi olunca, hava da güzel tabi, mekan tıkış tıkış ama biz, allahın sevgili kulları sadece üç dakika bekleyerekten en güzel masayı kaptık, ohh boğaza nazır. Hava sıcak, yanmışız zaten mojito içicektik kafamıza koymuştuk bir kere. Ama menüde frozen mojitoyu görünce dayanamadık tabi, birbirimizi gaza getiriverdik hemen.. Ben de hem Midpoint'in süper manzarasından, hem de gelen frozen'ın afilli duruşundan hemen fotoğraf makinesini çıkardım çantadan.. Bu aralar her cumartesi bir turist edasıyla İstanbul sokaklarında, boynumda makinem dolaşıyorum.. Hem pratik yapıyorum, iyi oluyor.

Midpoint'in sevdiğim, daha doğrusu takdir ettiğim yanı ne kadar kalabalık olursa olsun müşteriye olan ilginin, dikkatin ve özenin hep standart olması. Ha bi de tuvaletler temiz ki benim için çok önemlidir. Ama frozen mojitoyu pek de başarılı bulmadım doğrusu.

Hüpletilen frozenların ardından azıcık dolaştıktan sonra akşam rezervasyon yaptırdığımız -aslında benim her önünden geçişimde çok merak ettiğim ve gitmeye hiç fırsat bulamadığım- Rakıcı'ya attık kendimizi. Dışarıda yer olmadığından ikinci katta pencere önündeki masamıza kurulduk..

Ama Rakıcı o kadar da merak edilecek bir yer değilmiş valla.. Gayet standart, fiyatlar Asmalı Mescit'e göre biraz pahalı geldi bana.. Mezeler fena sayılmazdı, garsonun önerisiyle tekir yedik, tazecikti, güzeldi. Tuvaletler pek temiz değildi..

Ama bizim amacımız zaten muhabbet etmek ve birarada olmaktı, dolayısıyla fazla darlanmadık..

İmir'in iti gibi* fink fink gezen bünyeler rom'un üzerine bir de ufak devirince, ha bir de mekanda çalan kötü müziklerin etkisiyle, daha fazla dayanamayıp erkenden kalktık..

Ama bizim gibi iki makara kukara beşerin yanyana olması bile bir eğlence patlaması olduğundan benim için de, arkadaşım için de gayet güzel bi akşamdı.. Sıtarfaks'ta kahveler içilirken ertesi gün için planlar yapıldı..

Plana katılıp katılmamanın kararsızlığıyla, daha doğrusu bu organizasyondan nasıl sıyrılırım düşüncesiyle evimin yolunu tuttum.. Pazar günü hakkındaki havadisleri bir sonraki postumda anlatacağım..

Herkes kendine iyi baksın, Miyaw sizi kojaman öper!

*İmir'in iti bizim orda -ki orası Adana oluyor- çok bahtsız bir ittir, üşür, yorulur, başına gelmeyen kalmaz. Cümle içi kullanımlar şöyledir: "Hava çok soğuktu, İmir'in iti gibi titredik!", "İmir'in iti gibi gezdim çok yoruldum.." vs..vs..

Tivıtırdan izle beni bebişim!

2010-05-30T01:24:00.001+03:00

Fato gayet tıklaneybıl :)

Fato diil lan foto. şimdi bi an düşündüm, Fatma Girik'le saç baş göz dalıomuşuz.

Anaaam ben topuklarım valla, ürküom ondan.

Nalakası var?

Bilmem.

Memican'ımın Doğumgünü ve ÇokÇok Thai Restaurant

2010-05-28T00:27:00.000+03:00

Memican'ı biliyorsunuz, bilmiyorsanız o benim en yakın arkadaşım. Hatta bir de blogu var http://asklayaptim.blogspot.com/. Memi bir ikizler, ben de. Ve Mayıs'ın sonu, biz ikizler burcu beşerleri için kıpır kıpır günlerdir. Birkaç gün önce de işte, Memican'ın doğumgününü kutladık, yine çekirdek kadro olarak, yani ben ve Memi. Planımızı programımızı önceden yaptık ve bu sene kendimizi Fransız Sokağındaki kara deliğin çekiminden kurtarmayı başardık! Her sene, her sene içimiz bayılmıştı ayol! Mekan konusunda 3 alternatifimiz vardı; Arnavutköy'deki Abrakadabra, Ortaköy'deki Banyan ve Pera'daki ÇokÇok. Ay sonu olması ve hafta içine rastlaması dolayısıyla ÇokÇok'a gittik, zaten amaç Memican'ın daha önce gitmediği bi yere gitmekti. (Ben Abrakadabra ve Banyana gitmiştim daha önce ve Memi'yi de illa götürücem oralara da)

Mekanın web sayfasına ulaşmak için lütfen resme tıklayın.

ÇokÇok'a bir daha gideceğimiz kesin, neden mi? Çünkü hizmet süper! Yardımsever, güleryüzlü, esprili ama laubali olmayan, eli yüzü temiz personel; müşterilerle birebir ilgilenmekten çekinmeyen, mekanın elitliğiyle snob olmamış bir işletme sahibi. Yemekler de lezizdi, her yer çok da temizdi, e daha ne olsun?!

Biz ilk kez gittiğimiz için en çok çeşidi deneyebileceğimiz demo-menüyü tercih ettik. Tabi bu ismi o menüye ben taktım! Ama deneme sürüşü gibiydi gerçekten. Başlangıç olarak kalamar, börek ve çorba aldık. Ben bir "denizden babam çıksa yerim" insanı olduğum için deniz ürünleri çorbasına bayıldım cidden. Memi de şu an ismini hatırlamadığım taze zencefilli tavuklu bir çorba içti. İkisi de acıydı :)

Akabinde Memi ızgara kalamar aldı, ben de yeşil körili biftek. Aslında et hiç sevmem ve Memicanın yemeğinde gözüm kaldı :) Yine de yeşil köri benim bifteğin et kokusunu tamamen bastırmıştı da yiyebildim. Uzakdoğu mutfağında pilavın ne denli önemli olduğunu anladım bir de; yemeklerin tatları o kadar yoğun ki, insanın damağını resetlemesi gerekiyor :p

Memicanın kalamarı:

Benim bifteğim:

Doğumgünü olmasına rağmen yalnızca ikimiz olduğumuz için pasta almamıştık ama bir şekilde Memi'ye çaktırmadan dondurmalı kızarmış muzlarımızdan birinin üzerine bir mum eklettim.

Tatlı masaya geldiğinde Memi'nin yorumuna ben koptum, garson sanırsam içeri kaçtı gülmek için; "Hiç muzun üzerinde mum üflememiştim ayol!"

Oradan mutlu mesut ayrılıp, gecenin kalanı için Asmalı'daki Kafe Pi'ye gittik, Memi'yle oranın kokteyllerini seviyoruz. Hani o gün de doğumgünüydü, e bizim de Carrie Bradshaw'dan ne eksiğimiz var deyip, Cosmopolitan'larımızı söyledik.

Biraz başarısız olduğunu söylemem gerek yalnız içkilerin. Keşke Mojito içseymişiz. Bir de yerimizi değiştirdiler ona da ayrı uyuz oldum. Zaten bu Asmalı'daki mekanların kıçı niye böyle kalkık anlamıyorum. Sanki adam benim içme potansiyelimi biliyor. Belki bıraksa yerimize oturttukları 4 kişiden daha fazla hesap bırakıcam, nasıl bir şey bu anlamadım. Neyse, kendimi sinirlendirmeyeyim akşam akşam :)

İşte bir doğumgünü de böyle geçti, benimki de tam 15 gün sonra. Bu aradaki 15 günü hep çok seviyorum. Bana her seferinde çıtır olduğunu hatırlatan Memican sebep buna! (Hepi topu 1 yaş ha! Çok da değil yani) Şu iki haftada aynı yaşta oluyoruz işte. Avunmaca :)

Son olarak Memican'ın bir de ailesi olduğunu hatırlayıp, pastamızı alıp eve döndük, pastamızı kestik ve Memilerin süpersonik übertronik asansöründe bir fotoğraf daha çektik..Sonra da ben evime döndüm işte.

Soldaki Memi, Sağdaki Miyaw

Diyeceğim o ki, Memican seni çok seviyorum, umarım 70. yaşlarımızı da beraber kutlarız. Lafı daha uzatmak istemiyorum cidden zira sen biliyorsun, beni anlaman için -or vice versa- sözlere ihtiyacımız yok.

Sadece, iyi ki varsın. Ha bi de farkında mısın, sürekli gülüyoruz bir aradayken, ne güzel bişi bu yaw :)

Doğumgünün kutlu olsun bebicim!

Anket bitti, hani meyvesi?

2010-05-27T22:37:00.001+03:00

Hello kitlecanlar..

Anket kapanalı birkaç gün oluyor.
Ben pek sevmesem de Türkçe şarkı söylemeyi, sonuç Türkçe oldu.
Benim için zor olacak ama her zorluktan bir şeyler öğreniriz elbet. (Çüş, iyimserliğin bu kadarını da beklemezdim kendimden doğrusu!)
Henüz şarkı hazır değil, istek yapmak isteyen varsa yorum olarak yazabilir.

Bence sen hiç şarkı söyleme şıkkını özellikle eklemiştim, walla birisi tıklasaydı kaydetmem lan bi daha diye düşünerekten. Tıklamadığınız için çok mersi ama şimdi düşünüyorum da, tıklayan olsaydı da zooort der, ben şarkımı söylerdim :) Yemediniz, walla cin gibisiniz.

Ayrıca burdan ben bilmem beyim bilir'i işaretleyen 3 kişiye de selam ederim, büyüksünüz.

E hadi bakalım, sıradaki Türkçe şarkı hangisi olsun?

Öperim sizleri havaiyın tropiklerim.

Yüz ve ötesi..

2010-05-27T12:05:00.002+03:00

Beni izlediğiniz için teşekkür ederim, bugün 100 izleyiciyi geçti blogum.
Bitanesiniz dicem, 101 tanesiniz. :) (şimdilik)

Hep burda kalın, sevgiyle kalın.

Not: Duygulandım lan.fırk.

Edit > 101 dedim, 100e düşmüşüm la?!

Sosyal Medya Maymunluğu aka Monkey Business da denebilir

2010-05-24T22:33:00.001+03:00

Benim bi Tumblr hesabım var: http://miyawtheprincessfeline.tumblr.com/
Bi de Friendfeed var: http://friendfeed.com/dikkatkedivar
Bi eski blogum var: http://www.dikkatkedivar.blogspot.com/
Twitter var: http://twitter.com/dikkatkedivar
Formspring var: http://www.formspring.me/PrincessFeline

Bunun dışında Facebook var, Stumble var, Digg var, Flickr var..
Bi ara var olan, hala açık olan ama yıllardır uğramadığım Yonja var, Hi5 var, Sosyomat var..
Ulan var oğlu var..
Harbici sosyal medya maymunuyum.(editbüdüt*bu isim de nerden çıktı demeyin! KaraEfendi taktı bu ismi bana, hem de twitter'da!)

Bunları ne bok yemeye açtım bilmiom ama açtıkça kullanıorum.
Bir tek ben mi böyleyim, hepiniz böyle misiniz bilmiorum..
Böyleyseniz bi zahmet ff'de, twitter'da, tumblr'da takip edin ne diiim.

Ayrıca bu posttan öğrendiğim şu ki, hayatım 3 nickname etrafında dönüyor, DikkatKediVar, Miyaw ve PrincessFeline. Saplantılı değilim hayır. Ayrıca bir kedim bile yok, zira kedi benim, kapiş?

Skid row bebişleri, ulan hiç bi cool'luğunuz kalmamış lan gözümde..yaşlandık mınaki..ama şarkı küsel ha!

Ankete bi tık tık piliiz?

2010-05-20T18:07:00.002+03:00

Kendimi eğlendiriyorum bilmem farkında mısınız?
Şarkı falan söylüyorum ya, "Miyaw'ın sesinden dinlenesi parçalar" adında bir de bağlantıları var hatta yanda bakın bakın, hemen yan diil, azıcık daha aşağıda, aşşaa aşşaaa, hah orda işte!

İşte bi de anket yaptım (o aha hemen de yanda!) bir sonraki şarkı Türkçe mi olsun, İngilizce mi diye. Maalesef başka dil bilmiorum, kasarsam belki İspanyolca söylerim, o bakımdan :)

Taş atıcaksınız da kolunuz mu yorulcak, dinliceksiniz de kulaklarınız mı paslanıcak?
E hadi bi bakın, tıklayın falan.

Olma mı?
Sefiom sizi <3
Walla lan.

Edit büdüt dütdürüdüt: istek kabul edilir, pişirim yapılır.

Benim anneannem komedi bir kadın!

2010-05-18T19:22:00.002+03:00

Bir kaç gündür hastanede yatıyordu anneannem, zatürre olmuş nasılsa, yaşlılık işte. Bir yandan da Alzheimer hastası. Ayrıca kendisi tam bir saykokilırdır :) Hepinizi sulu götürür susuz getirir, yer yer cebinden çıkarır.
Ama tabi bu hastane süresini otelde tatilde varsayarak geçirmiş, bugün de telefonda konuştuğumda hiçbir şey hatırlamıyordu hastaneye dair.. Konuşmamızı aynen aktarıyorum..

-Annaanecim nasılsın?
-İyiyim yavrum (adımı hatırlamıyo!!) Dayınlardayım Mudanya'da, balkonda kahvaltı ediyoruz, pek güzel pek güzel. Ah sen de olsaydın ne vardı?!
-Annaanecim çalışıyorum işte bıdı bıdı.. Nasıl oldun kendini nasıl hissediyorsun?
-Balkonda kahvaltı ediyoruz dedim ya, nasıl hissedicem kendimi aa deli mi ne?!

Annaane şaka mısın sen çok yaşa yaaa canım benim puhahaha :p ezdi beni iki dakikada hay allahım..

iyi hoş blog yazıyorsunuz da..

2010-05-18T01:13:00.001+03:00

Gerekli -de'leri, -mi'leri ayrı yazmıyorsanız, "hiçbir"i hiç bir, "her şey"i herşey vs yazıyorsanız; kusura bakmayın da, boşa yazıyorsunuz cicim.. yazık valla.

“İmla sadece dördüncü sınıfta görülen sıkıcı bir ders değildir. İmla disiplinli bir aklın en bariz işaretlerinden biridir.” J.Kilpatrick

Nando's ve Peri-peri biberleri

2010-05-16T19:41:00.000+03:00

Dün fotoğraf kursumdan sonra Memican'la buluştuk Cevahir'de.
Cevahir'e ne zamandır gitmemiştim, bi restoran açılmış Nando's diye. Memicanın et yemesi gerekiodu, biz de dalıverdik içeriye..

Sevimli, sıcak bir mekan.. Ben böyle yeni gittiğim yerlerde ne yiyeceğime bir türlü karar veremem. Ya da karar versem de en korkunç yemek benimki olur :)

Siparişleri isteyen garson dekoltemi görmemiş olacak ki, bana beyefendi dedi. Ben de kıl oldum. Zaten karar veremiorum, uff şimdi söölemicem aman dedim. Aaa olur mu falan diyince bizimkiler, seçimi Memi'ye bıraktım..

Kapıdan girerken ilk gördüğümüz masada süper bişi yiyorlardı, Memi hemen onu sipariş etti ikimize de. Espetada! Aralarında kırmızı ve yeşil biberle metal bir kılıca geçirilmiş tavuk parçaları ızgaralamacası.

Peri-peri diye bir bibercan varmış, onunla sosluyorlarmış tavukları (zaten mekanın avizeleri de o biberlerin şeklinde!). Memi, biz Adanalıyız canım yeriz acı dedi, garson ohooo biz ne Adanalılar gördük dedi, Memi ısrar etti ama walla o bile yandı. Ben tırstım, az acılı söyledim :) Memininki ızgara sebzeler ve coleslaw'la benimki portekiz pilavıyla geldi..

İzlenimler şöyle:

Tadı normaldi, sunum süperdi, acısı çok lezzetliydi..
İlk içecek ücretli sonrakiler bedava.. Ama bi insan ne kadar kola içebilir ki..
Mekan estetikti ama duvardaki ebruları anlamadım ben nalaka!?
Fiyatlar pahalı sayılabilir, yani şık bir restoran için pahalı değil ama Cevahir için pahalı.
Garsonlar biraz ilgisizler sanki.
Bir de restoranın ortasına bir lavabo koymuşlar, öküz yurdum erkekleri ağızlarını çalkalıolar. İnsanın "hayvan herif bi de kıçını yıkasaydın!" diyesi geliyor.

Neyse genel olarak küseldi..
Menüye burdan ulaşabilirsiniz.
Eve gelince bir de web'den araştırdım. Bildiğin global bir chainmiş canım bu Nando's! Web sayfalarına bayıldık Memicanla, bi screenshot ekliyorum aşağıya, siz de TR sayfasına bakın, çok eğlenceli.

Bööle işte kitlecanlar.. Yidik içtik.. Ohh.

Canınıza değsin :)

Yeni Tema

2010-05-16T18:38:00.002+03:00

Beğendiniz mi?

Anneler Günü Şarkısı

2010-05-09T17:25:00.000+03:00

Her ne kadar anneler günü hedesini Serra Yılmaz'ın deyişiyle "Anne bahanesiyle yaşasın ticaret!" günü olarak görsem de;

Annecim anneler günün kutlu olsun..

Geçen sene kaydetmiştim bu şarkıyı, annemin doğumgünü için.. Kaydedinceye kadar üç gün ağlamıştım. Annem hala dinlerken ağlar.. Dinletir dinletir, dinleyenler ağlarken bir daha ağlar.. Canım benim <3

Halam -ki annem kadar emeği vardır bende-, ben ve annemm.. Sene '85 galiba.

Yer: Bodrum marina.

Hadi bana bi akıl verin?!

2010-05-09T01:31:00.002+03:00

Selam kitle, nabersiniz?

Bugün fotoğraf makinesine şööle bi çanta aldım:

Ama bu çanta bööle pek boş, pek erkek çocuğu, pek bi liseli talebe çantası..

Şimdiiii ben diorum ki; bunun üzerine, hani o kocaman kapak kısmına bir şeyler yapsam?

Hadi biraz akıl verin bana, yardımınıza ihtiyacım var.

Kız çantasına dönsün bu azıcık?

Öperim çok!

P.S.: Bu arada içi de bööle:

Hiç fotoğraf makinesi çantası gibi diil di mi?

Ben çok sevdim kullanışını.

*So why don't we go?

2010-04-30T21:24:00.002+03:00

Belki farkettiniz uzun zamandır sesim kesilmişti..

Ve tam da bahar ortası, tam da bana git gelmişken, bunu duydum içimde..

Yine şarkı söyledim.

Sonunda!

Hadi dinleyin.

Umarım beğenirsiniz.

Ama beğenirseniz de yorum yapın, sakın çekinmeyin rica ederim...

Bir de foto size, bugünün gün batımından, taze taze..

*fotoğrafı daha yakından incelemek için üzerine tıklayın. denedim, çalışıyor!

Dolunayın etkisi

2010-04-29T21:21:00.001+03:00

Üf feci bi bıkkınlıklardayım..
Herşey bi ayrı manasız, bööle sıkıcı. Kıçımı kaldırıp evi toparlamıorum.(Ben!)
Sonsuza kadar uyumak istiorum.
Ben böyle baharın teaaaaa?!
Ağustos gelsin, ben de yollara düşeyim Hus'un yanına gidip Çekoslovakyalılaştırabildiklerinden biri olayım.
Mayıs 15 gelsin fotooraf kursu başlasın.
Haziran olsun Adana'ya gidiim.. Altınorfozda denize giriim.

Geçen gece dolunay vardı.. Ben de fotoğraf çektim. Bişiye benzemedi sinir oldum.
Bi de benim ismimin bi anlamı da dolunay. Zaten oldum olası sewerim dolunayı.

Bir şeyler olsun diye bekliyorum..
Hayatımda azıcık aksiyon istiyorum..

Burdan potansiyel sevgilime sesleniyorum; yeteri biliosan yeter, artık gel!

Ha bi de ne zamandır şarkı söylemiyorum.. aklıma söyleyecek şarkı gelmio. 5 dolunay önce kısıldı benim sesim :-/ Neyse, isteği olan varsa söylesin belki sesime uyan bir şeyler çıkar ha?

Vizörde kayboldum, gelicem..

2010-04-27T11:40:00.000+03:00

Evet sürekli bi foto halindeyim..
İşler de çok yoğun,
Bu akşam umarım, fotolarla falan bi dönmeyi planlıom.

Ama şimdilik ufak bi kuple aşağıda..
Komşum Oya ablanın her biri maruzatlı pisileri..

Hiçbir aksiyon yok ne zamandır blogda ya, bi yazıvereyim dedim.
Öperim.

P.S.: Ayrıca sevgili kitle, Memican süpper bi kahve cookie'si yapmış, üniversite yıllarıma geri döndüm resmen.. Tarifi ve fotolar için tık tık piliiz.

Bugün 23 Nisan

2010-04-23T01:17:00.005+03:00

23 Nisan.. Siirt'te tecavüze uğrayan ufacık çocuklar için ne kadar da anlamlı bir gün. Hadi ellerine birer bayrak birer de balon tutuşturalım da unutuversinler herşeyi! Çocuklara armağan edilmiş bir bayramımız var ama çocuklara verecek değerimiz yok. Ya sokakta çalıştırıyoruz onları, ya pazarlıyoruz, ya da tecavüz ediyoruz. Ha büyük bi kısmını da bunlardan bihaber büyütüp embesilleştiriyoruz. 23 Nisan.. ne kadar da anlamlı bi gün değil mi?

Hani bana hani bana?

2010-04-20T20:28:00.000+03:00

Şimdi bööle moda bloglarının sahiplerine, yok efendim ayakkabıymış yok kremmiş cart curt hediyeler gidiyo ya; hah, işte açık açık söylüyorum gayet de kıskanıyorum. Ama tabi benim blog tek bir şeyle ilgili diil, ohh her telden. O yüzden ben karar verdim, bana da böyle herşeyi satan yerlerden bir YKM, bir Tchibo, efendime söyleyeyim Akmerkez (!oha!), e hadi hiç olmadı bir Migros, Tansaş ya da Ender mağazası falan sponsor olsun arkadaşım! Yeteri biliyosanız yeter yauuu.

Ebrucum, kalk şu pilatesin başından, git Harun'a bi çıtlat da gel, hadi canım.

Mission D90, accomplished!

2010-04-19T02:12:00.001+03:00

Ohh beee.. sonunda oldu. Dream come true yalabbim çok şükür, ödeme gücü ver rica edicem.
Ani bir karar olmasa da çok ani bir hamleyle bugün aldım Nikon D90'ımı. Çocuklar gibi şen ve mes'udum kuzum. Bundan sonra her gördüğümün fotoğrafını çekicem gibi gelio bana.

Makineyi aldıktan sonra Memican'a gittim, hayırlamasını orada yaptık. Batırık diye bir yemek vardır, bilir misiniz? Mersin yöresinden, kısırın bir başka versiyonu. Memicanın annesi -benim Sultanım- akşam üşenmedi bize batırık yaptı. Oyyy yemelere doyamadık var yaa.. E tabi "Foto Miyaw" tüm süreci fotoğrafladı, bir kaç güne Memi http://asklayaptim.blogspot.com/'a post edecek tarifi.

Gecenin ilerleyen saatlerinde yarın iş olmasının rehavetiyle eve geldim. Bir kaç tebriği kabul ettim falan.. Eee ne zamandır herkes makineyi almamı bekliyor tabi.

Sabah bakkala gittiğimde bizim bakkal Engin (dünya tatlısı bi çocuktur pek severim) beni iki haftadır görmediği için endişelenmiş ve çok özlemiş, alışverişimin yanına, bakkalda küçük bir su bardağına koyduğu sümbülü verdi bana. "Bizi özle bu hafta da, sık sık uğra!" diyerekten. Yaklaşık 18 aydır burada yaşıyorum ama gördüğünüz gibi gayet kankayım mahalleliyle. İnsanları seviyorum napiim. Ben her sokağa çıkışımda yeni insanlarla tanışırım zaten :) Walla.

Sümbüller bayaa bi sönüktü eve getirdiğimde. Onları bir vazoya koydum bolca suyla, evden çıktım. Salonumdaki öğleden sonrası güneşi ve bol suyun etkisiyle sanırım, eve geldiğimde sümbülü coşmuş da taşmış buldum. Nasıl sevindim anlatamam, resmen ağzı kulaklarında karşıladı beni sümbülistan.

Ben de hemen fotoğrafladım..
Diyeceğim o ki, bundan sonra bu sayfada bayaa bi fotoğraf görebilirsiniz. Ayrıca, umarım beğenirsiniz çektiklerimi ve yorumlarınızı benden esirgemezsiniz.

Hepinize mutlu bir hafta, kısacık bir pazartesi sendromu diliyorum. Çünkü ben önümüzdeki günlerde sendrom mendrom dinlemeden paso fotoğraf çekiyor olucam..

Sevgiler, XoxO!

Parfümlerimmmm ohh mis!

2010-04-17T20:33:00.001+03:00

Hello Leydiiiizz!
Zira bu yazının erkekleri ilgilendireceğini pek sanmıyorum :)

Şimdiiii...
Parfüm delisi olduğumu bilmeyen kaldı mı?
Peki genelde içindekilere bakarak koklamadan parfüm satın aldığımı bilmeyen kaldı mı?
Ve sonucun %99 süper çıktığını?!
Peki pekiii, bir kullandığım parfümü bir daha asla kullanmadığımı bilmeyen?

E buyrun o zaman..

Benim parfüm merakım çocukluğumdan başlıyor galiba.. Annemin deyimiyle ben tam bir "dul avrat büyütmesi"ydim. Beni babannemle halam büyüttü, e yazık annem babam çalışıyorlardı. Rahmetli babannem de pek severdi beni, şimdi sevmesin derler bi de :-/, işte anlicaanız ailenin favori torunuydum. Hal böyle olunca benim yaptığım her şeye o evde müsaama gösterilirdi.. Taaa o zamanlardan evin içinde çaktırmadan halamın kokulu sabunlarıyla kolumu boynumu falan yıkar, üzerine çeşit çeşit parfümler sıkardım.. Sonra plağa bir Julio Iglesias LP'i takar, babannemin tülbent ve eşarplarından yaptığım elbiselerle evin içinde dans ederdim.
Evet çok arkadaşım yoktu. Tamam yaa tamam, hiç yoktu! :)

Akabinde ortaokul çağlarımda free shopta çalışan bir tanıdığımız sayesinde bu tutkum pekiştikçe pekişti. O zamanlardan geçtiğimiz bir iki yıla kadar o kadar çok parfüm kullandım ki! Onların büyük bir çoğunluğu şu aşağıdakiler..

Bunları nasıl böyle yaptın derseniz, çok uğraşmadım, Fragrantica profilimden screen shot yaptım.. Süper bir site, her türlü parfümle ilgili bilgiyi bulabilirsiniz..

Şimdi de içerde 8, işyerinde de 1 olmak üzere 9 tane parfümüm var. Ay oha! Hiç saymamıştım, çüş bana. Strawberry saolsun. :) İşte onlar:

1- St.Dupont Blanc

2- CK IN2U Heat (2009)

3- Estee Lauder Emerald Dream

4- SJP Lovely

5- YSL Elle

6- Guerlain Insolence

7- SJP Covet Pure Bloom

8- SJP Covet

Linklere tıklarsanız içindekileri görebilirsiniz.. Bunlardan yalnızca Insolence'ı koklayarak aldım, Emerald Dream de Müdürüm'den hediye gelmişti. Elle'i ise annemden aldım, ıyy bu ne diyip bana vermişti, sonra benim üzerimde koklayınca geri istemeye utandı :)

Burada olmayan 9 numara ise şurda görebileceğiniz Head Over Heels adında akıllara zarar bi parfüm, parfüm değil hacı misi. Gül kokuyo.. Yoğun gül kokusundan nefret ederim. Ama onu zaten şişesi için almıştım :)

Bunların içinde benim en sevdiğim Guerlain Insolence, üst notalarında ahududu, bergamut, limon; orta notalarında portakal çiçeği, menekşe ve gül; tabanında ise zambak, sandal ağacı, tonka fasulyesi, misk ve reçine var.. Ve o kadar kalıcı bir parfüm ki anlatamam. Gün içerisinde başımı sağdan sola çevirsem ortalığa kokusu yayılır. Kaldıkça da güzelleşir. EDP tabi, o yüzden.

E tabi bu parfümler beni doyurur mu? Hayır!!! Wishlist'im hazır bile :) Her ne kadar bir kullandığım parfümü bir daha kullanmasam da, galiba YSL Rive Gauche'u bir kez daha alacağım.. Aldehit ve manolya kokusuna bayılıyorum resmen. Ve kullandığım dönemde resmen benim imzam olmuştu bu parfüm, çok fazla övgü almıştım. Rive Gauche'un yanısıra SJP Endless, IN2U Heat'in 2010 sürümü, Cacharel Scarlet, Rochas Desir... diye uzayıp gidiyor bu liste.

Eee siz neler kullanıyorsunuz peki???

Aaaarı Vız Vız Vııızzz!!!

2010-04-15T22:16:00.003+03:00

Hello mello cağnım kitle!

Nasılsınız yaw?! 5 gündür bişi post etmemişim yıllar gibi uzun geldi bana!
Hastalıklardan bi yakamı silkemedim ki?! Neyse, şu an daha iyiyim.. Bugünün bu "iyi" halini fırsat bilerek, Jr. patronumun D90'ını kaptım eve gelirken.

Benim balkonuma 3-4 dalı uzanan, geçen yaz iki kase yemişini yidiğimin, aşkımın bitanesi, gözümün nuru kiraz ağacım açıyordu günlerdir. Ben de onu fotoğraflayayım diye heves ederken gözümü kararttım, getirdim makineyi eve. Emanet malın canı kıçında olur derler ya, korkarım ben ööle ödünç alınan şeylerden falan. Daha kimsenin elektronik bi aletini ödünç almışlığım yoktu, siftah D90'ınmış. E onu da seviyorum ya; ben ona baktııım, o bana baktı, ben ona baktııım, o bana baktı aaaayyy dayanamadım, aşırdım!

Coşkun, bu gece eve hırsız falan girerse walla bilmiom, çok ısrar ettin karışmam, artık maaşımdan düşersin, ama taksit taksit rica edicem. :)

Tabi eve gelir gelmez kendimi balkona attım, onlarca fotoğraf çektim. Ama aklımda bir şey vardı: yazın yiyeceğim kirazlar! Fotoğrafları çekerken çiçekleri saydım da hesap ettim kaç kiraz düşer bu dala diye. Ama uzanamadığım dallar için bir planım var bu sene..Niyahaha artık ööle uzaktan bakmicam kirazlara! Bundan alıcam, bütün dalların hakimi ben olucam!

Fotoğrafları çekerken ödüm koptu arılar tarafından sokulucam diye ama dayanamadım, burunlarının dibine girdim, bastım deklanşöre! Ve bu naif ama kararlı arıyı hedefine ulaşmak için kanat çırparken havada yakaladım. İşte, çekimin en sevdiğim fotoğrafı..

Fotoların büyük halleri için üzerlerine tıklamanızı şiddetle tavsiye ederim :)

Beğendiniz mi?
Bunlar da balkonumdan diğer görüntüler.. Arka plandaki döküntü binalar urban havası verdi sanki :)

Baharınız hayırlı uğurlu mutlu mesut aşk dolu geçsin canlar, içiniz neşe dolsun inşallak!

XoxO!

Kanka Nerdeyim Ben?

2010-04-10T15:28:00.002+03:00

Takip ettiğim bloglardan biriydi ilk başlarda "Kanka Nerdeyim Ben?"

Çeşitli must'lardan ötürü Bayramiç'te sınava hazırlanan çıtır* bir delikanlı olan blog sahibi Can'ın moda haberleri, kullandığı fotoğraflar ilk başlarda çok eğlenceli geliyordu.

Sonra bi gün blogunda şarkı söylediğini de okuyup, feysbukuna ekleniverdim. E merak ettim tabi, ben de şarkı söyleyip kendi halimde şuraya ekliyorum, birileri de beğendikçe hoşuma gidiyor ya, "çıplak sesine çok güvenen Can"ın sesinin kritiğini yapmazsam çatlardım.

Vimeo'da ve feysbuktaki videolarının bi kısmını da izledim akabinde, ama hepsini bi seferde bitirmek, tüketmek istemedim. Neden mi?

Çünkü Can çok samimi! Şimdi ortalıkta kasıntı kasıntı bi dolu blog sahibi var ya celebrity'lere moda dünyasına falan sarmış olan -kendilerini de celebrity yerine koymuşlar, ulaşılmaz sanıolar- işte Can öyle değil. Bi tık ötende, twitliosun, reply edio daha ne olsun? Yoksa benim çapım ne ki Can'ı şurada eleştireyim falan, adam gazetelere çıkmış, ehehe :) (Yürü bee kim tutar!)

Videoları izleseniz zaten anlaşılıyor ne kadar sıcak olduğu, şarkılarda tonlama hataları falan filan yapmış arada aman da yayınlamayım dememiş, kendimi başka şekilde göstereyim çabası yok, olduğu gibi bi adam işte ama bloga dönüp baktığınızda çok güzel şeyler yaptığını görüyorsunuz. Bunlar da ilginizi çekebilir diye bi kısım var ya postların altında, işte onlar gerçekten ilginizi çekiyor!

Arada o kendine has smart-ass cevapları yok mu hele, şahane böyle şokella ötesi.

Hani bazı insanlar vardır, ünlü hayranları, ben hiç onlardan biri olmadım, öyle hayran olacağım biri çıkmadı belki.. Nasıl desem, konserinde "Tarkaaaağğn!!!" diye bağırmadım, çıkan albümünü koşa koşa gidip almadım kimsenin ya da ne bileyim Sezen dinleyip durduk yere ağlamadım hiç. Ünlü olmak olgusu benim için kutu içinde yaşayan, arkadan kurmalı, renkli ve yetenekli kişilerden ibaret olduğu için baydı beni. Tek bir pişmanlığım var, Sting konseri yerine sene bilmem kaçta üniversite mezuniyetime gitmiş olmak. O da Sting'in canlı performansının beni uçuracağını bildiğimden..

İşte bi süredir Kanka Nerdeyim Ben? ve Can benim kendi celebrity'm olmuş durumda. (My own celebrity!)
Henüz bilmeyenler varsa girsin bi görsün, feysbuktan eklesin dinlesin falan.

Bence çok daha güzel şeyler yapacaksın Can, belki bir gün "single ladies"ine vokal yaparım :)
Ayrıca yarınki sınavında da şimdiden başarılar..

Sevgiler Babe, Xoxo!

*benim artık 28 olduğum düşünülürse gayet de çıtır yane :)

Aşkla yapılsın tariflerrr! -Blackberry Puffs by Memijan-

2010-04-09T10:35:00.000+03:00

Memicanla pazar günü mutfaktaydık,
kendisinin postunu yayınlamasını beklediğimden bu tariften söz etmemiştim size,
İşte Memi pazara ait post'u sonunda publish etmiş,

Blackberry & Banana Puffs

Fotoğrafları ben çektim, bu ara delice sarmış bulunmaktayım fotoğraf olayına, en kısa zamanda alıvericem şu D90'ı, yeteri biliosam yeter :) Bakın bakalım nasıl olmuş?

Oldukça yapılası bir tarif, her ne kadar biz oyalana oyalana, fotoğraf çekip, fal baka baka bi kaç saat mutfaktan çıkmamış olsak da, aslında yarım saatte olacak iş! O nedenle denemenizi şiddetle tavsiye ederim..

Eline sağlık Memijan xoxo!

Yalnız Gece

2010-04-08T00:21:00.001+03:00

Gecenin nostaljik bir o kadar güzel ve hala eskimeyen şarkısı, bilen bilir.. Dinle hadi nolur benim için..

Neyse, alışveriş çılgınlığı postumun ardından içimdeki Coco Chanel'i Marylin Monroe'yu falan bi kenara atıp, kendimi koklamaktan vazgeçip şunu itiraf etmek istiorum.

Biz kadın milleti manyağız abi. Canım sıkıldı alışveriş yapiim, yok efendim sefkilim terketti hobaa kendime yeni bi ayakkabı aliim yok bok, yok püsür. Yani o etrafta gördüünüz ziyan ablalar boşu boşuna zengin koca aramıolar beyler. Para yazıo bunlara paraaa!! Öpücükle alınmıo! Tehhh tehh..

Biz? E biz de işte kendi ayaklarımızın üstünde duraraktan kredi kartlarımızla evlenioruz, kafamıza sıçayım ki. Oysa ulan salak, hadi senin hoşuna gidio evet kendini iyi hissettiriyor falan da, iyi koksan nolcak?! Ete faydası yok göte faydası yok der annaanem, aynen öyle işte! Git saçını sarıya boyat, gez. Daha hayırlı. Maniküre pediküre falan gitme yani, elin adamı ne anlar senin kütikülünden, frenchinden, saçının kırığından, kaşından.. Kendini kötü mü hissettin, hemen hoop ufak bi cleavage ver, tamam işte! Adam gördü mü
sana kendini iyi hissettirir zaten. Yalnız mı kaldın, ne diye 15 punto topuklu ayakkabıya sarıosun? Seni eve bırakıcak adam mı var arabasıyla sanki, nasıl yüriceksin onlarla? Yine converselerini çakar tabana kuvvet kalırsın işte.

Amaan gece gece şarkının da etkisiyle tribe bağladım, yine terbiyesizleştim :)
Kalın sağlıcakla XOXO!!!

I luvvv Strawberry!

2010-04-07T23:46:00.002+03:00

Bilen bilir, ben dayanamıorum parfümlere, 8-9 şişe oldu içerde..
Ve ben parfümleri koklamadan içindekilere bakarak alırım genelde, yine yanılmadım, bu son parfümün güzel çıkması benim küçük zaferim oldu.

Hoş hepsinin bi anısı var, kuvvetli olan bazı anılar yüzünden kullanmayı bıraktıklarım oluo yer yer..
İmoşınıl mıyım neyim of.

Bi ara size tüüüm parfümlerimi göstericiim sefkili kitle..

Neyse, işte son cicilerim, ta taaa!

St.Dupont, Blanc EDP
üst notalarında nektarin, mandalina, white currant (frenk üzümünün beyazı, walla Türkçesini bilmiom)
ortada portakal çiçeği, beyaz gül, vadi zambağı,
tabanda ise musk, beyaz amber falan..

Mis yani işte, tertemiz kokuyooo.
Şişesi de pek şokella.
Detaylı bilgi burda.

Nina Ricci, Mascara Effet Glamour

Henüz denemeye fırsatım olmadı, siyah rimelim bitmek üzere olduundan alıverdim Strawberry indiriminden :)

Yalnız Strawberry kendini aştı! Bu iki sipariş bi kutuda tam 5 günde geldi! İnanamadım! Normalde parfüm siparişlerim tam 10 iş gününde elimde olur çünkü.

Son siparişim ise,

Christian Dior Hydrating Concealer No. 800 Light Rose

İşte benim her daim kapatıcım bu.. Normalde Tekin Acar'da falan 70 TL civarında ve 800 numara şimdiye kadar Strawberry'ye hiç gelmemişti.. Öyle bi düşeş oldu ki 35 TL'ye aldım.

Ağzım kulaklarımda ama sonumu hiiiç hayırlı gömüyorum.

İşte benim geleceğim:

Blogumun yeni haleti ruhiyesi

2010-04-07T00:51:00.000+03:00

Bakınız bakem nası olmuş?
www.draft.blogger.com sağolsun, şablon sihizbazı şaane bişimiş!
Ama ahanda yukarıdaki banner bana ait sevgili kitle,
Yaratıcıyım, megalomanım, sevgi doluyum.

Geldi bahar ayları gevşer totoların yaylarııı :p

Ahaha hihoho niyahuhauahua :))

2010-04-01T00:08:00.005+03:00

Abi şaka gibi yaa.. İnsan accık istikrarlı olmalı di mi?!
Şööle fonksiyonun parabolü yukarı çıkmalı hani?

Bugün benim eskilerden biri bana kendisinin yenisini gösterdi.
İstisnasız hep aynı şey oluo, walla kıskançlıktan demiom zira hiçbir eskim için içimde şukkadarcık bişi kalmadı ama kız nasıl maymun anlatamam! Tööbe allaaam çarpılcam.
Ya ama..ama.. bööle bi yaşlı, yaşlı diilmiş de işte çökmüş yazık 35inde.
Öyle olmasına sevindim mi? Hayır. Yazık günah ama ne ola ki şimdi bu?!

Bu adamlar benden sonra hep uzun sürecek ilişkilere başladılar ama hepsi de benden çirkin. Ha ben çok mu güzelim? Yooo! Asla! Dötüm göbeem falan maşallah :) Ama işte düşünün yani kıyaslamayı. Ahhh keşke fotolarını koyabilsem şuraya. Şööle üste kocaman önce diyip kendi fotomu, alta da sonra diyip ikinci eşler kulubü sakinlerini birer birer sıralasam!

İlk sefkilimin benden sonraki sefkilisi bööle kendisi esmer, saçlarında varoş balyajları olan similceli bi aplaydı.
İkincisinin sonrakisi çam ağacı şeklinde bir gelinlik giyecek kadar zevksizdi. Hem de perdelik kumaştan.
Üçüncüsünün yenisi mantı surat, bi de bööle bi pis ıyyy, yağlı saçlarla gezer, iki patatesin olsa mekdanılds açarsın o kafada.
Dördüncüsünün uzatmalısı hem psikopat ezik ikide bi kendini intihar etmeye kalkar hem de keş kılıklı gözlerinin altında mor mor halkalar, sigaradan sararan dişler falan..
Kaçta kalmıştım? Neyse işte sonrakinin yenisini göremedik, feysbuk profilinde bir el resmi, niyeyse? He is in a relationship with a HAND! Puhahah :p

Gerisi saymıom.. Ama boşuna dememişler tabe dünya kadar malın olacağına...! diye.. Ha bu karıların hiçbirisinde ne bir müzik zevki, ne açıp iki kitap okuma, ne de ne bileyim bi fonksiyonellik bi albeni bi heyecan bi farklılık, ı ıh, yok; yau bu nasıl bi iştir?!

Neyse selametle artık, inşallak pek çok mutlu olurlar bööle pofur pofur bebeleri olur, hayatları kalmaz onlarla uğraşmaktan, feysbuk profillerinde kendileri yerine kızancıklarının fotoları olur, dünürler her daim evlerine yemeğe gelirler, gelmekle kalmaz yatıya kalırlar da sefişmeye yer bulamaslar umarım! Ehiho :->

Hain miyim domdom muyum bilmiom da, herhalde ben bu şeytani düşüncelerim dolayısıyla aşkı bulamıom. Anam! yukardan bi ses geldi: Naaaaah bulursun kızım sen (şaaak die bi eko eşliğinde!), senin için fesat içiiin diye :)

Eheheh çok das kimdeydi?!
Ha?

Tatil tribi yaptım :-/

2010-03-29T01:18:00.000+03:00

Adana'dayım..
"Eski" evimde, annemin yanında..

İstanbul'a dönmek istemiyorum.
Eskiden burada yaşanmışlıklarım varken ve tüm anılar beni rahatsız ederken bir yere gittiğimde nasıl Adana'ya geri dönmek istememişsem; şimdi de aynı sebeplerden İstanbul'a dönmek istemiyorum.

Şimdi sokaklarda gezerken burnuma takılan şu portakal çiçeklerinin kokusuyla aklıma dolan hatıralar bana nasıl nostaljik ve hoş geliyorsa, onlarla burada bu şekilde kalmak istiyorum. Ve düşünüyorum; demek ki o zamanları bir şekilde aşmışım. Oysa İstanbul'daki hayatımda yakın geçmişte olanları henüz aşamadım. Şimdi, bana oradaki bir çok şey sıkıntı veriyor. Biliyorum üzerinden bir süre geçince bunları da aşacağım.. Ama dedim ya, yarın sabah o uçağa binmek için uyanmak, uçağa binmek, işe gitmek ve akşamında eve gitmek istemiyorum..

Annem dese ki bana, kızım kal gitme.. Otur evde yemeğimizi yap, evi çekip çevir.. Sabah uyanmam. Uyanınca da hemen bir dikiş makinesi bir de silikon tabancası siparişi veririm kahvaltımı ederken. Sonra dolaptaki taze baklayı pişiririm bir güzel. Akşama yanına bir salata, oh mis. Televizyon izlerim, pasta falan yaparım, sokaklarda gezerim, mağazaya gider iki çay bi kahve içerim, kuaföre gider saçlarımı fönletirim, salına salına evime dönerim, küçük şehrimin prensesi olurum.

Yine biliyorum ki, yarın o uçaktan inip işe gidince, patronlarımı ve arkadaşlarımı görünce, akabinde akşam evime dönünce kendimi iyi hissedeceğim..

Böyle bi an "gitme" geldi bana. Git gelsin diye de bunları yazdım.
Nefesimi bırakıp, "let go" diyorum içimden her gece, artık çıksın gitsin aklımdan diye; dönmek istemememin asıl sebebi.
Her ne kadar içimden artık bir ses ver, n'olur dön desem de.

Tatil tripleri işte, bakmayın zırvaladığıma, bu kadar naif değilim yoksa!

Konuk yazar oldum!

2010-03-27T14:29:00.000+02:00

Selam kitle,

Bundan bir kaç gün önce Çantamın İçindekiler blogunun sahibesi sevgili Zuzu'nun blogunda hayran hayran renk renk ojelere bakarken şu postunu okuyup hemen en sevdiğim ojemin fotoğraflarını içeren bir mail attım kendisine.. Anında bir cevap geldi! Ne tatlı bişimiş bu Zuzu yau! Ojemle ilgili benim yorumlarımı istemiş mailinde ve bu şekilde de beni sayfasına konuk etti.
İşte burada, tıklayın!

Blogu mutlaka ziyaret etsin hanımlar, ben o ojelere bayılanziii!
Kendisine tekrar teşekkür ediyor, sevgilerimi gönderiyorum <3

Memican'dan Pumpkin Pie! Yummy!

2010-03-21T23:29:00.003+02:00

E bu kadar olur!
Blogumu açmış aklımdan geçen beş yüz bin tane şeyi toparlamaya çalışıyordum, ne yazsam ne yazsam diye düşünüyordum ki...Memican elinde bi kutu Pumpkin Pie ile çıkageldi. Hastayım ya, canım benim kıyamadı, soğukta yollara düşmeyeyim diye kalkmış getirmiş buraya kadar..
Aslında balkabağı turtası Amerikalı teyzelerimizin Halloween'de içini oymak suretiyle maymuna çevirdikleri kabaklar araya gitmesin diye yapılan bir turtadır. (Araya gitmek ne diyecek olursanız, bizim orada; ziyan olmasın, boşa gitmesin anlamında kullanılan kelime öbeği. Burda kimse bilmiyor da bunu, o bakımdan şeettim.)
Şu yazımda bahsettiğim Zencefil'de yemiştik en son balkabağı turtasını. Şahsen ben balkabağına bayılan bir beşer olaraktan, beğenmiştim oradakini. Ama bu.. bu Memicanın yaptığı! Oy allaam nasıl güzel bir koku öyle, miss gibi tarçın, zencefil, üstü desen nar gibi kızarmış.. Fotoğrafını çekinceye kadar dürtmemek için zor tuttum kendimi.

Bu Memi'nin bloguna post edeceği ilk tarifi olacak, hızla da devam edeceğine inanıyorum tariflere. [Memi'ye özel not: Bir sonraki kek tarifi olsa da, şöyle bir kendimize gelsek. Kihihi :)] Ayyy, çok heyecan verici bence. Ayrıca benim en sevdiğim tatlılardan biriyle başlaması da nasıl gururumu okşadı anlatamam. Canım benim <3 becerikli arkadaşım! Tarifini sanırsam bugün yarın ordan alabileceksiniz bu süper lezzetin. E hadi bana afiyet olsun :)

P.S.: Memican'a ayriyetten bol şanslar, mutlu huzurlu günler diliyorum. Bebişim, her şey gönlüne göre olsun..Anladın sen.

Bahar Çarptı!

2010-03-19T10:20:00.004+02:00

Köpek gibi hastayım sevgili kitle. Kütür kütür öksürüorum, boğazım cıncıkla çizilmiş* gibi acıyor. Burnumun direği sızlıyor, bir de ateşim var. Ha bunun üstüne bir de PMS yamulttu beni.

Üşütücek de hiçbir şey yapmadım ha. Kat kat giyinirim, üşüyorum diye sigaraya çıkmam bazen. Ayağımın altında sürekli soba çalışıyor. Evim de sıcak! 250 yetale verioruz ısınmaya daha mı sıcak olmasın?! Ama gelin görün ki, köpek gibi hastayım. :( Aslında ben hiç hasta olmam. 10 yıldır, yani bademciklerimi aldırdığımdan beri hepi topu 3 kez ciddi hasta oldum.

Ama ne zaman üzülsem, stres yapsam bi tarafımdan zort diye çıkar. Ya gastritim azar, apandisit sanırlar (Bi gece hastanede yatmışlığım var bu yüzden, hastaneyi birbirine kattım o ayrı.Hemşireler beni zehirlemedi ya o gece, tövbe bişi olmaz bi daha bana), cildim kabar kabar kabarır, sesim kısılır, alerjilerim azar hatur hutur kaşınırım, ya da ne bileyim işte böyle faranjit olurum. E malum üzgünüm bir süredir, her ne kadar toparlamış olsam da artık, çıktı illa bi taraftan işte. Neyse çıksın ilerde sinirimden stresimden kanser olmaktan iyidir.

Tabi yine de işe geldim. Niçin??
Çünkü evde bi bardak su verecek adamım yok! Yalnızım ulaaan!
Acıkıyorum, susuyorum, yerimden kalkıcak halim olmuyor. Burda sağolsun Kıymet Ablam sabah kahvaltımı hazırladı, ilacımı içirdi, ıhlamurumu da yaptı. Öğlene de yayla çorbası yapıcak ısıcacık.. Çok şanslıyım maşallah, pirensesler gibi bakılıyorum. (maşallah diyin kurban oliim, benim yıldızım pek düşüktür)

Bu aralar benim için ev demek, ev işi demek. Tarihimde ilkler yaşanmakta.. Lavabonunun içinde 3 gündür bekleyen 2 tabak ve 4-5 bardak var. Tamam tamam, üf bi de tava var. Görmezden gelinmicek kadar büyük maalesef. Çamaşırlar birikti falan.. Bi de banyonun lambası patladı, evde merdiven yok, eve geç gidiorum iki gündür alttaki elektrikçi kapanmış oluyor. Üfff.. Çoktan cuma oldu bi de, şimdi Fidan Ablayı da yarın çağıramam.. Haftaya kadar bokumda boğulucam galiba :(

Bir de pasaporta gitmem gerek, daha alamadım mereti. :-/ Ay bi fırsat olmadı ki! Taci Abi gelince kesin ağzıma sıçıcak oof of..

*Cıncık-cağnım memleketimde kırılmış cama ya da züccaciye türevlerine verilen isim. Evet Adana'lıyım :)

*edit-büdüt: Bu nasıl bir gaz verici bir yazıymış. Yazıyı yazdım, çıktım emniyet müdürlüğüne gittim. Pasaportu hallettim. Akşam eve geldim, bulaşık çamaşır ne varsa bitirdim. Çarşafları bile değiştirdim. Hastalığım daha da kötüye gitmekte. Ama içim rahat. Bir de şu işlerimi bitirirsem tam olucak. Yine cumartesim bok oldu. :(

Aşkla Yaptım

2010-03-13T14:17:00.001+02:00

Sürekli bahsederim, Memijan benim en yakın arkadaşım.

Sene 2001'di üniversiteye başladım, bi dolu arkadaşım var tabi o zamanlar, işte şimdi 9 senede bana kalan bir elin parmaklarını geçmeyecek dostlardan en'i o. Ben o zamanlarda da blog yazıyordum, sene 2005di DikkatKediVar'ı açışım.. Ama o zamanlar takipçim falan yoktu. Ben ruhumdan kustuklarımı falan yazıodum oraya, melankolik genç kişilik olarak. Dolayısıyla Memi de yabancı değildi bloglara benim bu faaliyetlerimden ötürü.

İşte şimdi Memi'nin de bir blogu oldu.
http://asklayaptim.blogspot.com/

Şahane yemek yapan kreatif insan -ki kendisi reklamcıdır- henüz blogun içerik yönetimi üzerinde kafa patlatıyor olsa da, ortaya iyi bir şeyler çıkacağından eminim ben.

Hayırlı olsun Memiş, umarım beşyüzmilyon baloncuk izleyicin olur.

Bu yazıda adı geçen kişiler hayal ürünü; olaylar ise benim bir yalanım olabilir.. yerseniz..

2010-03-13T14:00:00.003+02:00

Yazayım mı yazmayayım mı bilemedim..
Ay ama yazmazsam patlicam yani, zira WTF!lardayım :)

Az bi süre önce görüştüğüm kendisi de evveliyatında arkadaşım olan bi delikanlı vardı. Delikanlı dediğime bakmayın, hiçbir deliliğini görmedim, malesef. Neyse olan oldu bitti, konu kendisinin "bir ilişkiye hazır olmaması" türevi bir sebepten kapandı. Daha 1 ay oldu olmadı ha, çok da uzun zaman önce diil yane. Şimdi sevgilisi varmış. Hehe şaka gibi ayol. E yalanını ....ler o zaman senin.

Hali hazırda zaten 3 hafta öncesinde kendisini şööle şaane bi detoxla bünyemden attığım için, konunun bana dokunan bi yanı yok. Mutlu mesut olsunlar, hemmen evlensinler, 3 de çocukları olsun inşallak. (iyi bir şey dilediğimi sananlar yanılıo olabilir :->)

Neyse şimdi ben zaten başka bir detox aşamasındayım, 2 haftadır post ettiklerimden de anlaşılabildiği gibi. Bak, öncekinin sevgilisi olması koymadı ama bu ööle bişi yapsa koyabilir. -bilir ne lan, direk koyar yani.

Ama bu ruh hali beni durdurur mu? Hayır!
Çivi çiviyi söker diyerek, önümüzdeki maçlara bakıcaz artık.

Her ne kadar Memijan yıllar içinde dönüştüğüm ruhsuz beşer tribimden korkup, "Miyaaaw, bunları hissetmek de güzeeeel!" dese de, ben en kısa zamanda ruhsuzluğuma geri dönmek istiorum. Ağzıma sıçıldı lan yılbaşından bu yana, hayat, yeteri biliosan yeter!

Bu akşam Memijan bi yere gitcekmiş, peşine takılsam mı? Yoksa Ortaköy Jazz Center'daki Fatih Erkoç'a mı aksam? Acaba John'ı arayıp şu Taksim'deki Blues Club'a mı gitsem..

.temhaz ib ralnısamnukod ed enedeb relneyemlib ıyamnukod ahur-

2010-03-10T00:44:00.000+02:00

hiçbir şey değişmeyecek,hep aynı kalacak..

karanlık örtecek günahlarımızı;

ince alevler yüzümüzü, bedenimizi aydınlatırken.

soluğumuz karışıp da, bir yerde kesildiğinde,

aklımızda hep sorular olacak, birbirimize ait olmayan.

her sorumuz cevapsız,

şüphelerimiz sonuçsuz kalacak nihayetinde.

saklanmakla geçecek, üç kuruşluk günlerimiz.

insanlardan, kendimizden saklanmakla.

hiçbir zaman haykıramayacaksın içindekileri,

hissetsen de, dilinin ucundan dökülmeyecek.

ben ufacık kelimelerin ardına kocaman umut kaleleri yaparken,

sen hep bir işaret bekleyeceksin yüzümde, şüpheme dair.

ve hiçbir şey planladığın gibi olmayacak.

gün gelecek; saat gibi işleyen hayatının, tıkandığı yer olacağım.

ve her anımız, hep yarım kalacak.

senin söylemediklerin, benim ima ettiklerim yüzünden.

yanımdayken gitmeni, uzaktayken gelmeni isteyeceğim,

sen farkında olmazken..

sesinden, nefesinden uzak bir köşe isteyeceğim,

sen içinde yanarken.

___________________________________________________________

Sene 2007, Ocak ayının 28'inde, DikkatKediVar'a göndermişim bu postu..

O kadar zaman geçmiş ya hani,

Tarih tekerrürden mi ibaret, ben mi yerimde sayıyorum da hatalarımdan bir nebze ders almıyorum bilemedim.

Bildim de, kendime itiraf edemedim işte yaa..

Anlayın..

Aşk

2010-03-09T01:50:00.005+02:00

"Delilik, ask bir deliliktir be kizim!" demisti Ayhan. "

Ama oyle az bulunan bir delilik ki, sirf bu yuzden bile antika degerinde bir mucizeye donusuyor gozumuzde...
Bir insanin yasami suresince gercekten asik olabilecegi birine rastlamasi ne kadar ender bir ihtimal, dusunsene Belgin...
Bir kere o insanin tenini, kokusunu, dokusunu begeneceksin, sacini, dislerini, ayaklarini ve tirnaklarini seveceksin, ses tonunu, ter kokusunu, sivilce ve benlerini kabulleneceksin. Sonra giyinisi, fikralari, kahkahalari, bakislari ve yuruyusu sana batmayacak, dunya gorusu, sanat anlayisi, alt ve ust kulturu canini sikmayacak...

Uyurken bacagini seninkinin uzerine koymasi, horlamasi, saclarinin kepekli olmasi veya dokulmesi mideni bulandirmayacak... Dusunsene Belgin birini sevmek icin ne cok konuda en azindan rahatsiz olmamak gerekiyor. Ve birine asik olmamiz icin ne derin beklentilerde hayal kirikligina dusmememiz gerekiyor. Diyelim ki, boyle biri var, var da bu sefer de bu ozelliklere sahip "o biri" ne milyonlarca insan arasinda rastlama ihtimalinin ne kadar dusuk oldugunu bir hesaplasana...

Cogu kez insanlar aslinda birlikte yaramazlik yapacak, beraber bir ortak dil gelistirecek, yan yana eglenecek, dinlenecek ve haz alarak sevisecekleri "o biri" ne hic rastlamadan ölüp gidiyorlar...

Burj-al-amour'umun, bitanemin feysbuk sayfasından arak olan şu yazıyı sizlerle paylaşmadan edemedim. Ay lav yu Burj <3

Yeni ciciler ve D90

2010-03-09T00:21:00.001+02:00

Limango'dan sipariş ettiğim yüzüklerim geldi! Geldi de benim naif parmaklarıma na kocaman geldi.
Ben parmaklarımı 16 numara biliyordum, 13müş, yüzdü tabi benim fırıldaklar yüzüklerin içinde.. Ben de Bakırköy'de bir gümüşçüde yaptırdım. Ve yolu düşen olursa süper bi yerdi, gitmenizi tavsiye ederim, çok hoş parçaları var ve fiyatları çok uygun.. Tınaztepe pasajında - Pelen Gümüş.

Ayrıca benim ne zamandır almak istediğim Nikon D90'ı canımın içi patronum Coşkun aldı. Bugün çatladım kıskançlıktan ekieki :) İşte aşağıda D90'la çekilmiş bi kaç foto..

Yüzükleri beğendiniz mi? 20 TL'ye mi ne almıştım, gümüş değiller, dolayısıyla elimi boyuyorlar :-/ ama bu haftasonu şeffaf oje ile boyicam, o zaman boyamıyorlar..

Flormar 407 - bu ara vazgeçemiyorum..2 şişe bitirdim bile, bu 3üncüsü..mevsimin kış olması beni kesinlikle engellemiyor.

Head over heels parfüm - iğrenç kokuyomuş ama şişesi çok güzel diye almıştım, Strawberry'den 20 TL'ye..şimdi masamda duruyor..yeni almadım aslında ama hazır D90 elime geçmişken çekiim dedim..

Prenses masası :)
Masadakiler - Annem ben ve kardeşimin fotosu, müdürümün Mısırdan getirdiği kedi, Samsung P2'm, pisi ve hawhaw fotoları, ve tabi ki Atatürk resmi. Ofistekiler bana yetmedi de..

Karşımda yeşil kazağıyla oturan da Coşkun. Şimdi Serden'i de çekip yayınlamak gerekicek, kıskanabilir.. :)

P.S.: resme tıklayınca koccaman hali çıkıo.

Vüüü!

2010-03-06T03:30:00.000+02:00

32 izleyicim olmuş.
Ne tatlısınıss <3

Ama ben demiştim ki zaten,
benim okuyucum, şekerdir, çikolatalı kek hamurudur, Hacı Bekir Lokumudur!

Story of my life..

2010-03-05T17:04:00.005+02:00

TAHİRLE ZÜHRE MESELESİ

2010-03-05T02:09:00.001+02:00

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte
yani yürekte.

Meselâ bir barikatta dövüşerek
meselâ kuzey kutbunu keşfe giderken
meselâ denerken damarlarında bir serumu
ölmek ayıp olur mu?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

*
Söze gerek var mı ki..

P.S.: feysbuku kapattım ama Hakan'la Tümay'ı şimdiden özledim.

Noluo lan bana?!

2010-03-04T13:30:00.001+02:00

Hay Allaam..

Aklımdan acayiplikte sınır tanımayan o kadar çok şey geçiyor ki, bi gün farketmeden söyliivericem die deli gibi korkuorum. Bi anda düşündüğüm o ana kapılıp dökülecek ağzımdan aklımdakiler.
Düşüncemdeki ben, gerçek beni kontrolü altına alıcak galiba.
Mesela şu an bi saniyeliğine gardımı indirsem geçmişte falanca güne gidip o an olanları tekrar oynayacağım.

"Merhaba, hayır olur mu öyle değil..Tamam sen nasıl istersen.."

Bi tek bana mı oluo bu acaba? Ey okuyucu nacizane bi akıl ver ne olursun?!

Galiba aklımı kaçırıyorum, ya da bu sefer cidden ağır yaralandım.
Tanrım sen aklıma sahip ol.

Bahar Neş'esi Vol.II + İnsanlık için küçük bi adım ama benim için na kojaman!

2010-03-03T20:37:00.001+02:00

Baktım, desen her ne kadar kiraz çiçekleri olsa da, renkler pek bir sonbahardı,
Baktım ben turuncu'dan nefffret ederim,
Baktım ı ıh, içime sinmedi..

Ben de sevgili arkidişim Serden'in yardımıyla aha da yukarıdaki resmi yeniledim. Kendisine çok tişkür ederim.
<3 Ne tatlı bi insandır o cınım benim!

Sadece benim için mi geçerli bilmem ama bu resme dönüp dönüp tekrar bakmak istiyorum, zira içim bir yaşama sevinciyle, bir bahar tazeliğiyle kıpırdanıveriyor!

Baharla beraber blogda ve bende olan gelişmeleri de hazır başlamışken anlatayım..

Yanda Formspring.me ve Twitter butoncuklarını bulabilirsiniz. Bu afacanlar bundan sonra benim yegane sosyal paylaşım araçlarım olucaklar diye düşünüyorum, tabi blogumla beraber.. Neden mi?.. Çünküüüüü,

FEYSBUKUMU KAPATTIM!!!

Evet, evet, kapattım.
Sarcasm is much easier than actually having to deal with real people dedim,
If only closed minds came with closed mouths dedim,
Kapattım.

Feysbuku kapatırken bi ekran çıkıo nie gidiyorsunuz diye soran,
"Onu her merak ettiğimde profiline girip girip bakıyorum, saçma salak şeylere takılıyorum." diyemedim..
"Belki geri gelirim.." dedim.
Uzun bir süredir aklımdaydı feysbukumu kapatmak, ama ancak bugün cesaret edebildim. Zaten üç yüz elli küsür kişiye zor düşürdüğüm listemde yakın 10-15 arkadaşımdan başka kimse yok görüştüğüm.. Neyime dedim.. Gerçeğini görmek için efor sarfetsem daha anlamlı olmaz mı?!

Bana bööle deli cesaretleri gelir arada zaten. Eskiden hepi topu 3 mm'yi geçmeyen tırnaklarımı yemeyi de böyle bırakmıştım. Bir sabah kalkıp, hayır, bir daha yemicem diyerek. O çok sevdiğim adamdan da aynen böyle vazgeçmiştim. Bir sabah kalkıp, hayır, artık beni üzemiceksin diyerek..

Mesela televizyonu bıraktım, mecburiyetten, evet (eski kiracınınmış da, adam gitmiş kapatmış işte) ama istesem gider yeniden bağlatırdım, bağlatmadım. Çünkü zaten ne dizi izlerim ne bişi.. Hem şimdi TV yerine daha çok kitap okuyorum, daha çok yazıyorum, daha çok insanla tanışıp konuşuyorum..

Ben neleri bıraktım bi kıçı kırık feysbuku mu bırakamicam bæææ?! (Offf bu gaz beni ne kadar götürür acaba??)
Sigarayı bırakmadım, onu seviyorum çünkü, zaten 3 günde 1 paket anca bitiyo, o caaağnım Türk kahvesinin yanında sigara içmeyeceğim hayatın ben taaaa mınaki!

Neyse işte durum bundan ibaret, ben 2010 için kendime bir söz verdim, bu sene benim senem olacak diye. En azından benim senelerim olacak olan daha nicelerinin ilki, başlangıcı bu olacak diye. Ve 1'imin de bana öğretlediği gibi, artık kendime daha çok önem veriyorum. Varsın elalem ne yaparsa yapsın, ne düşünürse düşünsün, kimi dürtmek, kimi taglemek istiosa istesin..

Ama o yukarıdaki başlık var ya, o da benim olucak bu sene..
Nerde bilmiyorum, kim bilmiyorum, ne zaman gelicek hiç bilmiyorum.
Sadece gelicek, işte bunu biliyorum.
Belki gelmiştir, bak onu bilmiyorum :)

Zaten ben her bahar aşık olurum..

ruzgar olur yagmur olurum
filizlenir anilarda gururum
tasar icimden ruhum..

damarlarimda yine ask var
gozlerim yine bir manali
basladi gunesli yagmurlar
islandi umudumun sacları,

gonlumde sonen atesin
kullerini savurup
kalbimdeki acelenin
pesinde ben kaybolurum...

Sezen Aksu - Ben Her bahar asik olurum

Beni terketmeyeceksin, değil mi?*

2010-03-03T11:14:00.002+02:00

Bu şaane Jeff Buckley parçası bana mı geliyor acaba?

Çünkü buralarda tek prensesin ben olmam gibi su götürmez bi gerçek daha var ki, o da şarkıda geçen Black Ribbons of Coal'un bana ait olduğu! Tanrım, çok megaloman olduysam kurban oliim beni bi çarp da, en azından allak çarptı diyebileyim! Kulların çarpması pis koyuyo, o bakımdan.

Neyse, hadi dinleyin, bana mı diil mi emin değiliz ama, ne de olsa küsel şarkı.
Aha da sözleri.

Önemli Not:

Bu entry tamamen kendi akıl sağlığım için girilmiş olup, siz de güzel şarkıdan nasiplenin diye post edilmiştir.
Yoksa benim kişisel kalp kırıklıklarımın okuyucumla hiiiiç alakası yoktur..Zira, benim okuyucum, şekerdir, çikolatalı kek hamurudur, Hacı Bekir Lokumudur.

Zaten bu entrynin ne olduğunu anlayabilecek bir beşer var benden gayrı, onun da bu blog mlog olaylarıyla işi olmaz -dediğine göre-.

*Size böyle bişi söylense napardınız?!

Bahar Neş'esi

2010-03-01T01:34:00.003+02:00

Mart'ın gelişiyle beraber, hazır evimin bahçesindeki kiraz ağacı da ufak ufak çiçeklerini açmaya başlarken, temayı değiştirmek suretiyle içinde bulunduğum bayık ruh halinden de çıkmış bulunmaktayım..

Hem bak bak, ne yazıyor yukarıda? Ben her bahar aşık olurum! Ve bu baharda anlatacağım çok şey olmasını umuyorum..

Umarım temayı beğenmişsinizdir, ben yaptım zira! Yorum yazarsanız sevinirim..

Ha bir de, Formspring.me'ye üye oldum, yandaki kutucuktan ya da http://www.formspring.me/PrincessFeline adresinden bana istediğinizi sorabilirsiniz :)

Ayrıca, bahara uygun bir şarkı bulup en kısa sürede kaydedip yayınlicam..
Bunun haricinde günün kişisel anlam ve ehemmiyetine uygun olarak şu şarkıyı da kendime ithaf ediyorum.

Sevgiler, gülücükler, kuşlar böcükler kalpler falan..

Not: Temadaki pisi nereye mi kaçtı? E Mart geldi dedik ya, sizce nereye kaçmış olabilir? Kihihihi :)

*Edit Büdüt:Aha da Okanitto için banner'in önjeki halisi muulisi:

3'ü, 7'si, 52'si

2010-02-19T01:35:00.001+02:00

Bugün 40'ını çıkardık.

Say bakalım yılbaşından bu güne, ahanda 40!

52'sinden sonra yokum ben arkadaş!

O bile fazla ya, kendimi sınıyorum, deneysel bişi oldu artık.

Yoksa bi gece almaz benim detoksum.

Üzüldüm ama kendime geliyorum.

Yarın akşam Adana'ya gidiorum. Zaten bu ara her kaçmak istediğimde gidiyorum.

Haftaya da Bursa umarım. Kuzen beni bekler.. Özleştik falan.

İi cecelew..

Kendime not: O fotoğrafları bi şekilde almalıyım.

Shantaram

2010-02-18T21:11:00.000+02:00

Sonunda bitirdim..
Her fırsatta okumama rağmen iki ay sürdü resmen kitabı bitirmem.

Sadece kapağına bakıp aldığım bir kitaptı, "Kader seni güldürmüyorsa, espriyi anlayamadın demektir." başlığını okumam alaycı yanımı çekmişti sanırsam. Sağındaki solundaki abartılı eleştirmen yorumlarından uzakta, ayakları yere basan güzel bir o kadar da aksiyon dolu bir kitaptı. Ve okumaya başladığınız anda, hayatı anlattığını hissettiğiniz bir kitap.

Hani derler ya, önemli olan yolda nelerle karşılaştığımızdır, gideceğimiz yerden çok. İşte bu kitap bu yolu çok güzel anlatmış.

Beğendim.
Film gibi bir anlatım.

Ve G. D. Roberts'ın bir suçludan çok dünya insanı olması ve insan zaaflarını çok güzel anlatıma dökebilmesi de cabası.

Devamı geliyormuş, filmi çekilecekmiş.
Prodüktörlüğünü J.Depp Beyefendi almışlar.
Eminim kitap gibi olmaz ama merak da etmiyor değilim hani.

http://www.shantaram.com/

Tokat

2010-02-18T00:49:00.001+02:00

Gece gece yüzüme na bööle koccaman bir tokat gibi inen gerçeği, siz sevgili okurlarımla paylaşmak istediğimden mi, yoksa yazarsam gerçekliğine ereceğimden mi bilmiorum ama ahanda yazıorum, buyrun burdan yakın:

Arkadaş: Pirenseees, senin kedin var mııı?
Pirenses: Yooook :(
Arkadaş: E tabi zor hayvanat evde tek başına takılcak tüm gün..
Pirenses: E tabe birinci sebep o, ikincisi benim alerjim var, üçüncüsü de bana gelen kedi sapıtıo. Manyak oluo. Mendebur şımarıo bööle bi götü kalkıo.
İç ses: Ama o zaman demek ki ben hep kedilerle çıkmışım?! Hsskktrrr laaağn! Bana gelen heriflerde de aha aynı terane!

Ama ööle.. Yani wallak billak ööle.
Hımmm.. Şööle bi bakalım filaşbeklerle durum değerlendirmesi yapalım..

E birisinden hoşlanıosam zırt die söölüorum ben, ya da bööle gözünün içine sokarcasına belli ediorum. Kendisinin tarafımdan gaaayet sevildiğini. Ne yani söylememem mi gerek? Ya ben bunu bilmiodum ha! Annem bana öğretmedi. "Aman pirenses evladım, accık nazlı ol şööle iki oyun yap, kandır bu erkek milletini, kullan, sen onu sallamıosun sansın, kıçında pır dönsün!" die terbiye etmedi ki beni. Ahh anne, ne yaptın sen? Oldu mu hiç? Şimdi dolanırsın peşimde, "Ahh yafruuum evde kaldın, yaşıtların ikiz doğurdu senin bi kedin bilem yok." diye!

Tamam da, şimdi ben oynasam -zaten vakıfım karşı cinsin zekasına- mıy mıy bişi olsam, onu görmeyi çok istesem de sırf kendini değersiz hissetsin diye yüz vermesem, iki günlük fani dünyada kırk yılın başı "Hadi pirenses, bak ben de senden hoşlanıom, gel beraber olalım, birbirimizi tanıyalım." diyen Bay X'e, hiçbir işim gücüm olmamasına rağmen, "Üzgünün cınımm, işim var benim!" deyip de aranan ve de bulunamayan kız triplerine girsem... O karşımdaki de bunu yese.. (ki kesin yer!)

Ya benim ööle gerizekalı angut mankafayla ne işim var phüüü diye tükürmem mi kendi suratıma be?

Çüş yani.
Ölüp gidicez, sanki seni nikahıma mı alıcam ayol?

Accık zeki ol be adam, ben zaten senden zekiyim de, illa oynatma kendinle, buz gibi soğutma beni de.

Neyse.. bunun üstüne bi uyunur.
Ya Scarlett O'hara gibi "Bunu yarın düşünürüm." dicem, bi daha hiç düşünmicem,
Ya da "Eeeehh sizle mi uğraşıcam lan, dötüne güvenen beri gelsin!" diyip az daha beklicem.

Kalın sağlıcakla, de hade ii geceler.

Bok kafalılar günü geldi çattı.

2010-02-09T22:14:00.001+02:00

Her yerde bir kampanya, her yerde kalpler malpler, aaaay komşular yetişin, içim bayıldı!

Yok yurtdışı uçak bileti alana sevgilisinin bileti 1 yüro (haa evet alalım şerefsizi götürelim dönüşte bassın tekmeyi kıçımıza!), yok sevgilinize emeklilik sigortası yaptırın (evlenmeden sizi yolmaya başlasın), yok bok yok püsür. Her yerde bayık bayık kırmızı güller bööle tiksinç cırban* işi, her yerde bi kalpler kırmızılar aman da efendime söyleyeyim donlar jartiyerler. Sevgilisiyle parkta öpüşse aşifteee! diyeceğiniz cağnım memleketim kızlarını yoldan çıkarıolar alloooo, siz daha ağzınızı ayırıp izleyin o reklamları!?

Şimdi oturduğunuz yerden bu ne sinir diosunuz di mi? Aaa sefkilisi yok bunun ayol azıtmış karı die arkadan bi ses duydum, hanım hanıııığğm! Yolarım oraya gelirsem haberin ola! Beni ne mühendisler, ne avukatlar, ne yüksek mimarlar istedi de gitmedim tamam mı?! Bi tek doktor isteyen çıkmadı bak. Hımm, o da gelirse elimin tersiyle çekiiiiilll diyeyim de tam olsun, iyi oldu hatırladığım.

Ok, sevgilim yok yok olmasına da, sinirim adamın biri bana sevgililer günü ziyanlığında üç kuruşluk çiçek almicak diye değil.

Kılım çünkü kırmızı güllerden nefret ederim bu biiiir,

Kılım, çünkü tüketiyoruz, aha bu da iki!.
Çiçekleri tüketiyoruz, yok peluş ayıcıkları, Dockers gömlekleri, yukarda sözünü ettiğim donları jartiyerleri, iki güzel kelamı tüketiyoruz, paramızı, emeğimizi, sevgimizi, takatimizi ama özellikle ve öncelikle de birbirimizi tüketiyoruz. Biraradayken hiçbir şeye tahammülü olmayan insanlar olup, kaybetme korkusuyla bööle boktan püsürden, adı konsumerist şekilde sonradan konmuş özel günlere sığınıyoruz. İşte bu bok kafalılar günü de benim için bunların yegane simgesi! Sevgilim varken de sevmedim, sevgilim olmadığında şahane hediyeler aldığımda da sevmedim (oportunist adamlarla işim olmaz benim!), sevgilim olursa da sevmicem!

Henüz o gün napıcamı bilmiorum ama o sevgili sevgilinizle sokakta el ele yürürken bi fıstık gelip size/sevgilinize "Bunu bana nasıl yaparsın? Hem de onunla?!?! Hakkında bana anlattıklarından sonra! Karaktersiz herifff!" diyip sinirli sinirli ve feykten bir ağlamayla yanınızdan ayrılırsa, bilin ki o benim ve müthiş eğleniorum. :)

Sevgiyle kalın, sevdiğinizle kalın, sevgililer günü bokundan uzak kalın!

*varoş

Karlar düşer..düşer düşer ağlarım..

2010-01-25T11:43:00.000+02:00

Zira ayrı düştük kendisiyle..
Bu işte bi yanlışlık var ama hadi bakalım hayırlısı.
Ayrıca bir sürü haller içinde halim.
Ve evet, yalnızca üzgün olduğum için şarkı kuplelerinden başka bişi gelmio aklıma.

Örneğin deli gibi kar var dışarda, ki benim için pek bi abartı sewindirik olmam gereken bi durum, (ana vatanım yavru Jamaica olduğu için :) ) ama o kadar da sevinemiyorum. Sanırsam bu hafta sonu biraz da bu kar ayırdı bizi. Bakalım zaman ne göstericek.. Aklımda bi dolu soru işareti!

Bu akşam komşularımla bizim apartmanın bahçesinde kardan adam yapıcaz. Umarım beni biraz da olsa neşelendirir.. İki gündür pencere önlerinde kar yağışını, boş yolları ve bana hayrı dokunmayacak kırk kat ellerin gelip geçişlerini izlemekten melankolik oldum.

Artık o da gelsin lütfen.. <3

Şu foto da ofisimin penceresinden kar manzarası..

I had to have it!

2010-01-12T17:33:00.001+02:00

Sonunda aldım! Ohh be!

Neredeyse bir yıldır almayı düşünüyordum bu parfümü, yeşil notaları daha önce pek tercih etmediğim için korkutmuştu beni, ben de Pure Bloom'unu almıştım. İkisinin de şişesi aynı, renkleri farklı sadece ama süper tatlılar. Zaten Pure Bloom yaz dönemine gelmişti daha çok, bu ise tam kışlık..Strawberry'den sipariş verirken özellikle de SJP gibi burada her yerde bulamayacağım bi marka olunca, gözümü karartıp yalnızca içindekilere bakarak aldım Covet'lerimi. Hoş ben hemen hemen her parfümümü öyle alırım :)

Üst notalarda açılış çikolata, limon ve lavanta ile başlıyor ( ki ben lavantayı pek hissetmedim), orta notalar benim bayıldığım manolya ile başlıyor ve tabanı daha çok amber ağırlıklı olmak üzere musk ve diğer odunsuları barındırıyor.

Artık Covet benim! Tabi hemen Fragrantica'ya yorumlarımı yazdım. (Mirnescio adıyla yazılan benim yorumum.)

Çok değişken bir parfüm, ya seversiniz ya da nefret edersiniz, öyle diyeyim,
Bakalım.. ben sevdim.

* Aslında daha önce kullandığım parfümleri bir daha asla kullanmamak gibi bir alışkanlığım olsa da bu yaz YSL - Rive Gauche'a dönüş yapmak gibi bir düşüncem de var. Aldehitler yine aklımı çeliyorrr!

O da benim olacak, bir kez daha!

*Çünkü insanlar yıllar boyunca hiç soru sormadan durur!

2010-01-05T23:07:00.002+02:00

Tahmin ediyorum ki,
Birol Abi bu şarkıyı söyleyeceğimi bilse bu kadar uygun bir kapak hazırlayamazdı..
(Hahayt, daha neler hazırlardım dediğini mi duydum ki bir yerden?)

Umarım beğenirsiniz..

Ve bu şarkı Gonca'ya gitsin,
şarkımı tamamladığı için teşekkür ederim kendisine..

*Yeni yılın ilk kaydı

2010-01-03T18:45:00.001+02:00

Ne zamandır istiodum şunu bi sööliim die..
Beğenicek misiniz bakalım.

Bi de bişi keşfettim, aklıma gelen şarkıyı bi çırpıda kaydettiğimde daha iyi sonuç alıorum, bi kaç kez kaydedince boku çıkıo bişie benzemio. Kişisel Menkıbe bu mu ola?